Γέννηση 17 Ιανουαρίου 1998 (25 ετών) Άθλημα Άθλημα Υδατοσφαίριση Θέση Περιφερικός Σύλλογος 2015 Ολυμπιακός Πειραιώς Εθνική ομάδα Εθνική Ελλάδας Η Νικολέτα “Νικόλ” Ελευθεριάδου (γεννήθηκε 17 Ιανουαρίου 1998) είναι Ελληνίδα αθλήτρια υδατοσφαίρισης, η οποία παίζει στον Ολυμπιακό και την Εθνική Ελλάδας Γυναικών .
Ως παίκτρια του Ολυμπιακού έχει κατακτήσει μέχρι στιγμής οκτώ πρωταθλήματα Ελλάδας, 3 Πρωταθλήματα Ευρώπης (2015.2021.2022) και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης LEN Trophy (2015). .
Ήταν μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας που κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2018 στη Βαρκελώνη και το χάλκινο μετάλλιο στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες του 2015 στο Μπακού .
Έχει κερδίσει χρυσά, ασημένια και χάλκινα μετάλλια σε παγκόσμιους και ευρωπαϊκούς αγώνες με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης εφήβων της Ελλάδας.
Νικόλ Ελευθεριάδου! Το πρίν και το μετά απο τις πλαστικές
Σωτήρης Κοντιζάς βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Ο Σωτήρης Κοντιζάς έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μέσα από τον τηλεοπτικό διαγωνισμό μαγειρικής του MasterChef. Γεννήθηκε στις 5 Μαρτίου 1983 και η μητέρα του είναι από την Ιαπωνία Σωτήρης Κοντιζάς Έχει ύψος 1.93 Μένει μαζί με την οικογένειά του στα Εξάρχεια, ενώ είναι πατέρας δύο παιδιών. «Τα πρωινά του Σαββάτου ψωνίζω στη λαϊκή των Εξαρχείων» είχε δηλώσει στo D.T Ο πατέρας του είναι Έλληνας και η μητέρα του Γιαπωνέζα. Ο Σωτήρης έζησε τον πρώτο χρόνο της ζωής του στην Ιαπωνία Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά, δύο αγόρια και ένα κορίτσι. Τα ονόματά τους είναι Αριάννα-Τσιχίρο και Κέντζι. Έχει έναν αδελφό, τον Κοσμά Μέχρι τα 35 του, έχει αλλάξει πάνω από πέντε γειτονιές. Στο παρελθόν είχε μείνει σε Ρέντη, Πειραιά, Νέο Ηράκλειο, Μεταμόρφωση κ.ο.κ Η πρώτη του δουλειά ήταν στο εστιατόριο του Χριστόφορου Πέσκια, όπου είχε φάει πολύ τηγάνι Μότο του είναι πως «ο καλός μάγειρας φαίνεται από τα κοψίματα στα χέρια του» Μια φορά στην Κοπεγχάγη καθάριζε ένα λάχανο και έκοψε το δάχτυλό του τόσο βαθιά που αιμορραγούσε ασταμάτητα
https://www.youtube.com/watch?v=-rfHyjG9xlE&t=2s Στο σχολείο ήταν ο μοναδικός Ελληνοϊάπωνας και το μόνο παιδί με σκιστά μάτια. Έχει δεχθεί bullying και ρατσισμό στο παρελθόν. “Μέχρι το λύκειο ήμουν ο “Φρουτζίτσου”! Στην αρχή με στεναχωρούσε αυτό, μετά ήταν ένα παρατσούκλι από αυτά που έχουν όλοι, ένα nickname”, ;έχει δηλώσει σε πολλές συνεντεύξεις του. Όταν οι άλλοι κριτές του MasterChef θέλουν να τον πειράξουν, τον φωνάζουν Κινέζο Από το 2017 είναι κριτής στον μαγειρικό διαγωνισμό MasterChef Greece, μέσα από τον οποίο έγινε ευρέως γνωστός. Ο Σωτήρης Κοντιζάς (5 Μαρτίου 1983) είναι Έλληνας μάγειρας και επιχειρηματίας
Καριέρα Τα πρώτα χρόνια Όταν αποφάσισε πως ήθελε να γίνει μάγειρας, ξεκίνησε πλάι στον Χριστόφορο Πέσκια και αφού δούλεψε σε πολλά γνωστά εστιατόρια της Αθήνας, αποφάσισε να πάει στη Δανία, όπου εργάστηκε μαζί με γνωστούς σεφ. Έπειτα πήγε στο Λονδίνο, όπου μαγείρεψε για τον Μπρετ Γκράχαμ. Σήμερα είναι head chef στο εστιατόριο Nolan[2] και πρόσφατα άνοιξε δικό του εστιατόριο, το Προβελλέγγιος MasterChef Greece Από το 2017 είναι κριτής στον μαγειρικό διαγωνισμό MasterChef Greece, μέσα από τον οποίο έγινε ευρέως γνωστός.
Προσωπική ζωή Γεννήθηκε στην Ελλάδα, όπως και ο πατέρας του. Η μητέρα του είναι από την Ιαπωνία. Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά: την Αριάννα-Τσιχίρο, τον Κένζι και ένα μωρό κοριτσάκι.[4] Επίσης έχει έναν μικρότερο αδελφό, τον Κοσμά.
Σωτήρης Κοντιζάς βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Ο Σωτήρης Κοντιζάς έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μέσα από τον τηλεοπτικό διαγωνισμό μαγειρικής του MasterChef. Γεννήθηκε στις 5 Μαρτίου 1983 και η μητέρα του είναι από την Ιαπωνία.
Η παιδική ηλικία του Σωτήρη Κοντιζά
Ο Σωτήρης Κοντιζάς είχε πει για την παιδική του ηλικία:”Γεννήθηκα στην Ελλάδα και φύγαμε αμέσως για την Ιαπωνία. Έμεινα δύο χρόνια εκεί όταν ήμουν πολύ μικρός και όλα τα υπόλοιπα πηγαινοερχόμασταν συχνά. Στην αρχή μέναμε εκεί όλο το καλοκαίρι. Όσο μεγαλώναμε μειωνόταν το χρονικό διάστημα. Τελευταία φορά πήγα το 2010. Είναι δύσκολο να βρω πια έναν μήνα ελεύθερο για να πάω λόγω δουλειάς.
Ο πατέρας μου είναι από του Ρέντη, με γονείς από τις Σέρρες η γιαγιά μου και από τη Μύκονο ο παππούς. Το επώνυμο Κοντιζάς είναι κυκλαδίτικο. Είχε φύγει από την Ελλάδα στα μέσα της δεκαετίας του ΄70 με υποτροφία για σπουδές στην Αγγλία. Σχεδόν δεν γνώριζε αγγλικά. Τότε γνώρισε τη μητέρα μου. Δεν ήταν ανώδυνο όλο αυτό από την πλευρά της Ελληνίδας πεθεράς. Ο πατέρας μου σπούδασε μηχανολόγος-μηχανικός αλλά δεν εξάσκησε ποτέ το επάγγελμα. Ήταν εμπορικός διευθυντής σε μια ιαπωνική εταιρεία -έχουν κλείσει πια τα γραφεία της στην Ελλάδα”.
Το απολυτήριο λυκείου του Σωτήρη Κοντιζά
Ο Σωτήρης Κοντιζάς είχε γράψει μαζί με την ανάρτησή του στο Facebook:”Θυμάμαι πολύ καλά την ημέρα που πήγα να καταθέσω το μηχανογραφικό μου. Ήταν το 2000, η πρώτη χρονιά με το σύστημα των κατευθύνσεων, πρέπει να είχαμε εξεταστεί σε κοντά 15 μαθήματα. Και μέσα σε αυτά έπρεπε να κατανοήσω και τι είναι και πώς συμπληρώνεται ένα μηχανογραφικό.
Κατέληξα σύντομα πως το μηχανογραφικό μου θα πρέπει να είναι ο “καθρέφτης” των προτιμήσεών μου: οι σχολές που πραγματικά με ενδιαφέρουν με τη σειρά που πραγματικά προτιμώ. Φτάνω λοιπόν σε ένα σχολείο στη Νέα Ιωνία και δίνω το συμπληρωμένο μου μηχανογραφικό στον “ειδικό”. “Φίλε μου, είναι λάθος”, μου λέει. “Τσέκαρέ το πάλι και έλα ξανά”. Δεν καταλάβαινα πώς μπορεί να ήταν λάθος οι προτιμήσεις μου. Εγώ αυτά ήθελα με αυτήν ακριβώς τη σειρά. “Μα έχεις βάλει πρώτη μια σχολή με χαμηλότερη βάση από τη δεύτερη”.
“Με αυτή τη σειρά τις θέλω”.
“Ναι, αλλά έτσι και τη σχολή της δεύτερης θέσης, βάλ’ τες ανάποδα! Ή μη βάλεις καθόλου τη δεύτερη, αν περάσεις κάπου θα περάσεις στην πρώτη”. “Και πού το ξέρετε;” “Μα σύμφωνα με τις περυσινές βάσεις…” Αυτές οι περυσινές βάσεις. Το ότι κοιτάμε τις περυσινές βάσεις είναι η αρχή του κακού. Τι σχέση έχουν οι περυσινές βάσεις με το τι πραγματικά θέλω εγώ ή ο καθένας μας να σπουδάσει; Αν κάποια στιγμή μια γενιά παιδιών δήλωνε τις πραγματικές της προτιμήσεις στο μηχανογραφικό, χωρίς να υπολογίσει τις περυσινές βάσεις, χωρίς να επηρεαστεί από γονείς και απωθημένα, χωρίς να τη νοιάζει η ανεργία στον τομέα, το πιασάρικο άκουσμα του τίτλου της σχολής, τότε μπορεί οι βάσεις εκείνη τη χρονιά να μην είχαν καμία μα καμία σχέση με τις “περυσινές”.
Αν αυτό συμβεί και την επόμενη χρονιά και τη μεθεπόμενη, τότε δε θα έχουμε πια περυσινές βάσεις, θα έχουμε τις βάσεις ως στατιστικά και ιστορικά δεδομένα. Έτσι όπως θα έπρεπε να είναι. Αν περισσότερα άτομα ασκούν το επάγγελμα που πραγματικά θέλουν τότε θα έχουμε περισσότερους επιτυχημένους επαγγελματίες. Περισσότερους χαρούμενους ανθρώπους. Θα ζούμε σε μια καλύτερη κοινωνία. Τα παιδιά μας θα μεγαλώσουν σε έναν καλύτερο κόσμο. Μπορεί να κάνω και λάθος. Μπορεί και όχι. Τροφή για σκέψη λίγες ώρες πριν συμπληρώσετε εσείς ή τα παιδιά σας το μηχανογραφικό. Καλή τύχη. (το μηχανογραφικό μου φυσικά δεν το έχω, στη φωτογραφία το απολυτήριο λυκείου με φωτογραφία μου στα 17 και εμφανές το γένος suzuki λες και πάω γυρεύοντας για τρολάρισμα.)”, είχε γράψει χαρακτηριστικά.
Ο αδελφός του Σωτήρη, Κοσμάς Κοντιζάς
Ο Σωτήρης Κοντιζάς σε παλαιότερη συνέντευξή του είχε μιλήσει για τον αδελφό του λέγοντας: “Ασχολείται με τους υπολογιστές. Παρόλα αυτά φτιάχνει ένα φανταστικό σουφλέ σοκολάτας”. Ο Κοσμάς δεν έχει και δεν θέλει να έχει καμία επαφή με τη δημοσιότητα και παρ’ όλο που έχει σελίδα στο instagram, την έχει κλειδωμένη για να διαφυλάσσει τις προσωπικές του στιγμές μακριά από τα εκτυφλωτικά φώτα στα οποία κινείται ο αδελφός του.
Η μοναδική φωτογραφία του Κοσμά που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο αναρτήθηκε μόνο για επαγγελματικούς λόγους μιας και ο ίδιος αυτοσυστήνεται ως technical project manager σε ομίλους. Η γνωριμία του διάσημου σεφ με τη σύζυγό του Δέσποινα Ο Σωτήρης Κοντιζάς είχε αποκαλύψει πως με τη σύζυγό του είχαν γνωριστεί σε ένα εστιατόριο της Αθήνας. Ο ίδιος είχε πει σε συνέντευξή του: “Με υποδέχθηκε, με έβαλε να καθίσω στο τραπέζι, μου πήρε παραγγελία και με σέρβιρε. Τη δεύτερη φορά που πήγα για φαγητό, της έδωσα το τηλέφωνό μου”, εξήγησε για τη γνωριμία, παραδεχόμενος ότι ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. https://www.youtube.com/watch?v=hlGX0ta6A00 Είχε περιγράψει μάλιστα και το πώς και πότε αντιλήφθηκε ότι αυτός ο έρωτας ήταν μια σχέση ζωής: “Μετά από ένα ταξίδι το κατάλαβα – όπως και εκείνη, απ’ ό,τι μου είπε έπειτα από μια συζήτησή μας. Με τη σύντροφό μου ήμασταν πολύ μικρό χρονικό διάστημα μαζί και αποφασίσαμε να πάμε ένα ταξίδι στο Βιετνάμ για δύο εβδομάδες, όπου περάσαμε υπέροχα. Είχαμε κλείσει πού θα μείνουμε μόνο για τα δύο πρώτα βράδια και τις επόμενες δύο εβδομάδες σχεδιάζαμε το πρόγραμμα μέρα με τη μέρα. Όταν περνάς καλά με τον άλλο σε τέτοιες συνθήκες, καταλαβαίνεις πως κινείστε στο ίδιο μήκος κύματος”.
Εκείνη ήταν άλλωστε και ο λόγος που ο σεφ άφησε το Λονδίνο για τα Εξάρχεια, όπου η οικογένεια ζει έως σήμερα. “Αυτή η γειτονιά με βρήκε, μια και έμενε η γυναίκα μου όταν γίναμε ζευγάρι”, έχει πει ο σεφ, ο οποίος διακρίνεται και για το χιούμορ του και τον αυτοσαρκασμό. https://www.youtube.com/watch?v=4rbMlWpgV5o Στο πλαίσιο αυτό, σε συνέντευξή του είχε περιγράψει το πώς η σύζυγός του, μετά τον χαμό που έγινε με τη δημοσιότητα που απέκτησε ξαφνικά και το γκελ στις γυναίκες, προφανώς θέλοντας να απωθήσει επίδοξες θαυμάστριες που κάνουν επίθεση μέσω social media, του… ζήτησε τους κωδικούς για να απαντάει εκείνη. Ο αγαπημένος σεφ, ο οποίος είναι παντρεμένος εδώ και αρκετά χρόνια με την Ελληνοϊταλίδα σύζυγό του, Δέσποινα, έχουν αποκτήσει μία κόρη και έναν γιο που είναι και η απόλυτη προτεραιότητά τους Η μικρούλα ήρθε στον κόσμο πριν από 4,5 χρόνια ενώ ο πρίγκιπάς τους πριν από 2 χρόνια, γεμίζοντας με απίστευτη χαρά το ζευγάρι.
Ο γνωστός σεφ, αν και πολυάσχολος επαγγελματίας, βρίσκει καθημερινά χρόνο για να τον αφιερώσει στην οικογένειά του.
Λόγω καταγωγής, μιας και είναι μισός Έλληνας -από την πλευρά του μπαμπά- και μισός Ιάπωνας από την πλευρά της μαμάς, ο Σωτήρης Κοντιζάς έχει μεγαλώσει κουβαλώντας και τους δύο πολιτισμούς. Γι’ αυτό και δεν θα μπορούσε παρά να περάσει και στα παιδιά του αυτές τις δύο τόσο διαφορετικές κουλτούρες. Αρχής γενομένης από τα ονόματά τους μιας και διαθέτουν και οι δύο ιαπωνικά ονόματα. Κάποτε είχε δηλώσει για την κόρη του και για την καταπληκτική της ομοιότητα μαζί του: «Η κόρη μου, όταν γεννήθηκε, μου έμοιαζε περισσότερο. Τώρα είναι δύο ετών και, λένε, ότι είναι μοιρασμένη στα χαρακτηριστικά πενήντα-πενήντα. Τη φωνάζουμε Τάτα, που είναι η μπέμπα στα ιταλικά. Το όνομά της είναι Αριάννα-Τσιχίρο».
Όπως είχε αποκαλύψει ο ίδιος με δηλώσεις του, το όνομα της πριγκίπισσάς του είναι εμπνευσμένο από μία ταινία του Μιγιαζάκι στην οποία το Τσιχίρο αναφερόταν σε μία μονάδα μέτρησης του βυθού. Ιαπωνικό όνομα όμως έχει και ο μικρός γιος του, το οποίο αποκάλυψε ο ίδιος ο γνωστός σεφ όταν το έγραψε στη λεζάντα μιας φωτογραφίας τους στο Instagram. Ο μικρός λοιπόν λέγεται Kenji, χωρίς όμως αυτή τη φορά να γνωρίζουμε από πού το εμπνεύστηκε ή τι σημαίνει στα Ιαπωνικά. Σήμερα, το ζεύγος περιμένει το τρίτο του παιδί.
Επαγγελματική πορεία
Mε πατέρα Έλληνα και Γιαπωνέζα μητέρα, ο Σωτήρης Κοντιζάς έμαθε από μικρός να συνδυάζει μέσα του κουλτούρες αλλά και πολλά διαφορετικά προσόντα, που τον έκαναν να πειραματιστεί από νωρίς σε διαφορετικά πεδία, πριν καταλήξει να αφοσιωθεί στην τέχνη της μαγειρικής. Στο μενού της ζωής του θα βρεις το πτυχίο του από το τμήμα Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου, την εργασία του ως μεταφραστή ιαπωνικής γλώσσας στους Ολυμπιακούς της Αθήνας, ένα σύντομο πέρασμα από τον τραπεζικό κλάδο. https://www.youtube.com/watch?v=MPvS5nH_1gU Θα έλεγες πως ο 34χρονος Σωτήρης Κοντιζάς είναι η συνταγή ενός «καλού μαθητή», αν μαζί με όλα αυτά δεν συμπλήρωναν το προφίλ του μεγάλες δόσεις δημιουργικότητας, αυτοσχεδιασμού και απόλυτων ανατροπών. Η μεγαλύτερη από αυτές; Η απόφασή του τελικά να γίνει σεφ και να θέσει όλα τα παραπάνω προσόντα του στην υπηρεσία μιας διεθνούς καριέρας με ιλιγγιώδεις ταχύτητες.
Ξεκινώντας το 2007 πλάι στον Χριστόφορο Πέσκια και διανύοντας μία ανοδική πορεία σε γνωστά εστιατόρια της Αθήνας, αποφάσισε να δοκιμαστεί στην ευρωπαϊκή σκηνή, ξεκινώντας από την Κοπεγχάγη, όπου για δύο χρόνια θήτευσε πλάι στους μεγάλους chef Rasmus Kofoed και Torsten Vildgaard μπαίνοντας στα βαθιά της υψηλής κουζίνας και γαστρονομίας, εξασφαλίζοντας έτσι τη …μεταγραφή του στο περίφημο The Ledbury του Λονδίνου πλάι στον Brett Graham. Ήταν φυσικό η τόσο εντυπωσιακή, γρήγορη και -πλούσια σε γνώση- πορεία του, να τον χρίσει το ίδιο γρήγορα Head Chef σε ένα από τα πιο trendy εστιατόρια της Αθήνας, το “Nolan”, όπου και μπορεί κανείς να δοκιμάσει τις γευστικές προτάσεις αυτού του ανερχόμενου star της κουζίνας.
Θέμις Μπαζάκα βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά ΘΕίναι 64 ετών και ανήκει στο ζώδιο του Ιχθύ.
Γέννηση 3 Μαρτίου 1957[1]
Θεσσαλονίκη[2]
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Ιδιότητα ηθοποιός[3]
Η Θέμις Μπαζάκα (Θεσσαλονίκη, 3 Μαρτίου 1957-) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου[4] με καταγωγή από την Ξιφιανή Αλμωπίας της περιφερειακής ενότητας Πέλλας.
Η Μπαζάκα (αριστερά) με την Κόρα Καρβούνη στην παράσταση του “Βυσσινόκηπου” το 2019 στο θέατρο Δημήτρης Χορν
Θέμις Μπαζάκα: Ο άγνωστος γάμος
Η Θέμις Μπαζάκα έχει κάνει στο παρελθόν έναν γάμο. Ο σύζυγός της ήταν ένας Αμερικανός άνδρας με τον οποίο έζησαν μαζί πέντε χρόνια στη γενέτειρά του. Στο παρελθόν έχει αποκαλύψει λεπτομέρειες του άγνωστου γάμου της.
«Παντρεύτηκα έναν Αμερικανό και έζησα 5 χρόνια στην Αμερική. Τον γνώρισα στην Ελλάδα σε μία θεατρική παράσταση στο φεστιβάλ των Δελφών το ’85. Ερωτευτήκαμε και τον ακολούθησα στην Αμερική. Ήμουν 23 χρονών και ήθελα να πάω στη Νέα Υόρκη, να βγαίνω στα bar. Μόνο που δεν έκανα τη ζωή που ονειρευόμουν γιατί μετά από δύο μήνες ανακάλυψα ότι είμαι έγκυος και έκοψα το ποτό και το τσιγάρο. Τελικά, ζούσα ανάμεσα σε Αμερική και Ελλάδα μέχρι που αυτό το πήγαινε έλα έσβησε, όπως και η σχέση», είχε πει στην εκπομπή JoinUs του ΣΚΑΙ και στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου.
Για ποιον λόγο δεν παντρεύτηκε ξανά;
«Δεν ξαναπαντρεύτηκα, παρόλο που αργότερα έκανα μεγάλες σχέσεις γιατί δεν πιστεύω στο γάμο. Δεν ήμουν από τα κορίτσια που ονειρεύονταν νυφικά. Πιστεύω ότι με το γάμο κάπως «τακτοποιείσαι» ενώ το άλλο είναι πιο περιπετειώδες, έχει ένταση», είχε δηλώσει στην ίδια συνέντευξη.
Θέμις Μπαζάκα: Ο νεότερος σύντροφος
Η Θέμις Μπαζάκα έχει εξομολογηθεί σε συνέντευξή της ότι διατηρούσε δεσμό με έναν σύντροφο που ήταν πολύ νεότερός της.
«Δεν έχω πρόβλημα με τους νεότερους άντρες, έχω υπάρξει σε σχέση με έναν άντρα 20 χρόνια νεότερό μου, αλλά βαριέμαι γιατί είναι σα να φροντίζω ένα παιδί. Πέρασα καλά, με ξανάνιωσε, ήταν ένα καταπληκτικό παιδί το οποίο με αγαπούσε και πάρα πολύ, αλλά από ένα σημείο και μετά δεν έχεις και πολλά να πεις», είχε πει σε πρόσφατα συνέντευξή της η καταξιωμένη ηθοποιός στην κάμερα της εκπομπής «Πάμε Δανάη!».
Δείτε παραπάνω το σχετικό απόσπασμα.
Θέμις Μπαζάκα: Ο θάνατος που τη σημάδεψε
Στην ίδια συνέντευξη η Θέμις Μπαζάκα μίλησε και για τον θάνατο που τη συγκλόνισε. Όταν ήταν μόλις 20 ετών πέθανε ο 18χρονος αδερφός της, αφήνοντας μία τεράστια πληγή στην καρδιά της.
«Μπροστά στον θάνατο λυγίζεις. Λύγισα στους θανάτους που αντιμετώπισα, έχασα αδελφό, μάνα, φίλους, σύζυγο. Ο θάνατος του αδελφού μου, με σημάδεψε. Ήταν 18 χρονών και εγώ 20, σκοτώθηκε σε τροχαίο και έκανα έξι χρόνια να κλάψω, έγινα πέτρα. Ήταν μεγάλη και απροσδόκητη η απώλεια του αδελφού μου, ο χαμός ενός νέου ανθρώπου δεν ξεπερνιέται. Ο άνθρωπος βρίσκει τη δύναμη να προχωράει, αρκεί να αγαπάει τη ζωή, και εγώ την αγαπάω πολύ τη ζωή. Ο σύζυγός μου έφυγε από τη ζωή πολύ σύντομα αφότου χωρίσαμε, έχουν περάσει πολλά χρόνια. Η κόρη μου ήταν 13 ετών», ανέφερε για τις μεγάλες απώλειες της ζωής της, και αυτή του αδερφού της που τη σημάδεψε.
Θέμις Μπαζάκα: Ο ρόλος στη Σκοτεινή Θάλασσα
Η Θέμις Μπαζάκα πρωταγωνιστεί στη νέα δραματική σειρά μυστηρίου του Mega που κάνει πρεμιέρα απόψε στις 22.30. Η σειρά πραγματεύεται την απώλεια και αναζητά τη λύτρωση των ηρώων, συνδυάζοντας το κοινωνικό δράμα με στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ.
Ένα εκλεκτό καστ ηθοποιών ερμηνεύει τους χαρακτήρες της σειράς. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο βραβευμένος Γρηγόρης Καραντινάκης και το σενάριο ο Ζαχαρίας Μαυροειδής, ο Σπύρος Κρίμπαλης και ο Κωστής Σαμαράς. Ο Παύλος Παυλίδης ερμηνεύει το ομώνυμο τραγούδι της «Σκοτεινής Θάλασσας» σε στίχους και μουσική δική του. Επίσης έχει συνθέσει την πρωτότυπη μουσική και έχει αναλάβει τη μουσική επιμέλεια της σειράς.
Ο ρόλος της: Ξένια Αθανασιάδη – Δελλή
Η σύζυγος του Μιχάλη. Κομψή, καλοστεκούμενη, αστή, τυπολάτρης, ανίκανη να εκφράσει τα συναισθήματά της. Ο Μιχάλης ήταν ο άνδρας της ζωής της. Η πολύμηνη νοσηλεία της σε κατάσταση πλήρους αναπηρίας λόγω του αυτοάνοσου Guillain-Barré την οδήγησε σε μια όψιμη στροφή προς την εκκλησία. Είναι βαθιά ενοχική. Τα προσχήματα είναι ο απόλυτος μηχανισμός επιβίωσής της. Δυσφορεί στο ασφυκτικό περιβάλλον της μικρής πόλης. Μετά τον θάνατο του άνδρα της, αποφασίζει να ασχοληθεί ενεργά με την εταιρεία.
Βιογραφία
Από τη δεκαετία του 1980 έχει εμφανιστεί σε αρκετές γνωστές και αξιόλογες ταινίες, όπως Παραγγελιά! (1980), Ρεμπέτικο, Πέτρινα Χρόνια (1985), Ήσυχες μέρες του Αυγούστου (1991), Ακροπόλ (1996) κ.ά. Πρόσφατες γνωστές δουλειές της είναι το Ο Ηλίας του 16ου (2008) και το Αν… (2012).
Έχει συμμετάσχει και σε τηλεοπτικές σειρές, αρχής γενομένης με Το μινόρε της αυγής (1983), Σαν τα τρελά πουλιά (1987), Ανατομία ενός εγκλήματος, Δυο μέρες μόνο, αλλά και σε αρκετά επεισόδια της αστυνομικής δραματικής σειράς 10η Εντολή. Επίσης, έχει και κάποιες εμφανίσεις στο θέατρο.
Το 2021 επιστρέφει τηλεοπτικά στην κοινωνική σειρά του MEGA, Σκοτεινή Θάλασσα.
Διακρίσεις
Έχει βραβευθεί τρεις φορές από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, δύο φορές για Β’ Γυναικείο Ρόλο για τις ταινίες Ρεμπέτικο και Οι ακροβάτες του κήπου και με Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία τα Πέτρινα χρόνια. Για αυτόν τον ρόλο, απέσπασε και Εύφημο Μνεία, από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας.
Θέμις Μπαζάκα: «Ήταν τόσο ξαφνικός ο θάνατος του αδερφού μου, έγινα πέτρα, δεν έκλαψα για χρόνια»
Τι είπε η ηθοποιός για την προσωπική της ζωή, για τα χρόνια που έζησε στην Αμερική, το διαζύγιό της αλλά και την επιστροφή της στην TV
Μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην εκπομπή «Mega Καλημέρα» παραχώρησε η Θέμις Μπαζάκα. Η ηθοποιός με αφορμή την επιστροφή της στην τηλεόραση μέσα από τη σειρά «Σκοτεινή θάλασσα» μίλησε για την προσωπική της ζωή, για τα χρόνια που έζησε στην Αμερική, το διαζύγιό της αλλά και τον ξαφνικό θάνατο του αδερφού της που την έκανε πιο σκληρή.
Η επιστροφή στην τηλεόραση
Μιλώντας για την επιστροφή της στην τηλεόραση η Θέμις Μπαζάκα είπε: «Όταν έβλεπα στο lockdown τηλεόραση, και είδα ότι άρχισαν πάλι να γίνονται πράγματα που είχαν ενδιαφέρον, το ευχήθηκα και ήρθε η τηλεόραση, και μάλιστα με μια σειρά που αγαπώ πολύ. Στη “Σκοτεινή θάλασσα” μου άρεσε το σενάριο, ήξερα τη δουλειά του σκηνοθέτη και όταν μου είπε τους ηθοποιούς είπα “εδώ είμαι”».
Ο θάνατος του αδερφού της
Η Θέμις Μπαζάκα αναφέρθηκε και στον θάνατο του αδερφού της σε τροχαίο λέγοντας πως ήταν ο λόγος που γύρισε στην Ελλάδα. «Εγώ ήθελα να κάνω κοστούμια και σκηνικά, πήγα στην Αγγλία, πέθανε ο αδελφός μου σε αυτοκινητιστικό 18 χρονών και επέστρεψα για τους γονείς μου. Ήταν τόσο ξαφνικός ο θάνατος του μοναδικού αδελφού μου, που δεν έκλαψα για χρόνια, έγινα πέτρα, σκότωνα τις αναμνήσεις που είχα μαζί του. Μετά από 5-6 χρόνια είδα ένα όνειρο και έκλαιγα για 20 ημέρες. Ένας φίλος μου ψυχίατρος μου είπε να πάω να δώσω ηθοποιός και του απάντησα “τι δουλειά έχω με αυτά τα ψώνια;”».
Δείτε όλη τη συνέντευξη της Θέμιδος Μπαζάκα
Πώς μπήκε η υποκριτική στη ζωή της και τα «Πέτρινα χρόνια»
Η Θέμις Μπαζάκα μίλησε και για το πώς ασχολήθηκε με την υποκριτική. «Με το ζόρι έδωσα εξετάσεις στο κρατικό βορείου Ελλάδος, δώσαμε 80 παιδιά, πήραν 8, και πέρασα πρώτη με 3 ημέρες προετοιμασία. Όταν μπήκα στη σχολή ένιωθα ότι χωράω ολόκληρη εκεί, ότι δεν περισσεύει τίποτα. Ξεκαθάρισα ότι ήθελα να κάνω σινεμά, και όχι θέατρο. Δούλευα αμπιγιέζ σε ταινία και έντυνα χιλιάδες φαντάρους κάθε ημέρα. Πήγαινα κι έκανα το αντίβαρο στο γερανό για να βλέπω πίσω από την κάμερα. Ήμουν τρελαμένη για το σινεμά, ήθελα να τα κάνω όλα. Το πρώτο βραβείο το πήρα για “Το ρεμπέτικο”. Όσο ήμουν στο δεύτερο ρόλο είχα προτάσεις. Μετά “Τα πέτρινα χρόνια” δεν είχα ούτε μισή πρόταση. Άρχισε να μου στέλνει λεφτά ο μπαμπάς μου».
Ο γάμος, η Αμερική και το διαζύγιο
Η Θέμις Μπαζάκα μιλώντας για την προσωπική της ζωή, τα χρόνια στην Αμερική αλλά και το αναπόφευκτο διαζύγιο είπε: «Παντρεύτηκα και έμεινα 5 χρόνια στην Αμερική, πρώτα έμεινα έγκυος και μετά παντρεύτηκα για την υπηκοότητα. Ο άνδρας μου μετά ήρθε Ελλάδα για 2 χρόνια, εγώ δούλευα ακατάπαυστα, εκείνος μόνος με το μωρό και χωρίσαμε, αλλά μείναμε φίλοι. Η αγάπη δεν είχε φύγει. Μετά από 6-7 χρόνια πέθανε, πολύ μικρός. Το να βρεις ένα σύντροφο και όχι κάτι ευκαιριακό ήταν πάντα όνειρό μου, κατά διαστήματα είχα, κατά διαστήματα δεν έχω. Να παντρευτώ δεν είχα ποτέ επιθυμία. Δεν έχω δει τον εαυτό μου σαν νυφούλα ποτέ. Ονειρευόμουν να φτάσω μέχρι το τέλος της ζωής μου με έναν άνθρωπο. Δε μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία, δε δημιουργήθηκε η συνθήκη να ζήσω με έναν άνθρωπο μετά από τον άνδρα μου και από μία πολύ μεγάλη σχέση».
Φιλμογραφία
Η ενότητα αυτή δεν τεκμηριώνεται επαρκώς με παραπομπές. Παρακαλούμε βοηθήστε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Ατεκμηρίωτο υλικό μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί. (Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 18/08/2021)
Τηλεόραση
Έτος Τίτλος Προγράμματος Κανάλι Ρόλος Σημειώσεις
1983-1984 Η Αρχαία Σκουριά ΕΡΤ2 Μαρία Πρωταγωνιστικός Ρόλος
1984-1985 Το Μινόρε της Αυγής ΕΡΤ Σύλβια
1985-1986 Ρεμπέτικο Αντριάνα
1986-1987 Πέτρινα Χρόνια Στέλλα
1987-1988 Σαν τα τρελά πουλιά ΕΡΤ1 Μαρία Ιορδανίδου
1990-1991 Η φανέλα με το “9” Ελένη
Ξενοδοχείο Αμόρε MEGA Κατερίνα
1991-1992 Ο Πύργος των Μοσκώφ ΕΡΤ1 Μαρίλη Καρλατου
Υπογραφή Πρίφτης ΑΝΤ1 Λίνα Ξυνοπούλου
1992-1993 Ανατομία ενός εγκλήματος Ιωάννα Ένα επεισόδιο
Γυναίκες MEGA Κωνσταντίνα Πρωταγωνιστικός Ρόλος
Εξ’ αδιαιρέτου ΕΡΤ1
Τμήμα Ηθών ΑΝΤ1 Ένα επεισόδιο
1993-1994 Ανατομία ενός εγκλήματος Διάφοροι Ρολόι 6 επεισόδια
1994-1995 Ασημένιο Δηνάριο Χρυσάνθη Πρωταγωνιστικός Ρόλος
Ρακοσυλλέκτες ΕΡΤ1
Το γελοίον του πράγματος ΑΝΤ1 Λέλα Ένα επεισόδιο
1995-1996 Ανατομία ενός εγκλήματος
Απών MEGA Ελένη Πρωταγωνιστικός Ρόλος
1996 Εκείνες κι εγώ ΑΝΤ1 Ένα επεισόδιο
1997-1998 Μια νύχτα σαν κι αυτή Σοφία Πρωταγωνιστικός Ρόλος
1999-2000 Σαν αδελφές ΕΡΤ1 Εύα
2000-2001 Κόκκινος Κύκλος ALPHA Λένα 1 επεισόδιο
Ταξίμ ΕΡΤ1 Λεύκη Πρωταγωνιστικός Ρόλος
2001-2002 Οι γυναίκες της ζωής της Άννα
2002-2003 Φεύγα MEGA Αντωνία
2005-2006 10η εντολή ALPHA Διάφοροι Ρολόι 3 επεισόδια
Γάμος με τα όλα του ΑΝΤ1 Αφηγήτρια 5 επεισόδια
Μου λείπεις ALPHA Στέλλα Πρωταγωνιστικός Ρόλος
2006-2007 Δυο μέρες μόνο MEGA Μαρίνα
10η εντολή ALPHA Διάφοροι Ρολόι 3 επεισόδια
2007-2008 Υπέροχα πλάσματα Στεφανία Πρωταγωνιστικός Ρόλος
2015 10η εντολή Διάφοροι Ρολόι 2 επεισόδια
2017 Το σόι σου Νίτσα Ένα επεισόδιο
2022 Σκοτεινή Θάλασσα MEGA Ξένια Αθανασιάδη Πρωταγωνιστικός Ρόλος
Milky Way MEGA Πρωταγωνιστικός Ρόλος
Ντίνα Νικολάου βιογραφικό! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Η Ντίνα Νικολάου γεννήθηκε στην Κυρτώνη Φθιώτιδας. Σπούδασε οικονομία και μάρκετινγκ, έκανε ένα σύντομο πέρασμα από τον κόσμο της μόδας, αλλά την κέρδισε η γαστρονομία και η τέχνη της μαγειρικής. Ακολούθησαν σπουδές στην επαγγελματική μαγειρική τέχνη στις Γαστρονομικές Σχολές του Παρισιού Le Gordon Blue, Ritz Escofier, Alain Ducasse Formation, Lenotre. Σήμερα μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στην Αθήνα και το Παρίσι.
Στην Αθήνα εμφανίζεται σταθερά στην πρωινή τηλεοπτική ζώνη, στην εκπομπή του Star “Νηστικοί πράκτορες”, συνεργάζεται με το περιοδικό “Γαστρονόμος” της εφημερίδας “Καθημερινή” και διδάσκει στη Σχολή Μαγειρικής Chef d’ Oeuvre. Στο Παρίσι διευθύνει μαζί με την αδερφή της, Μαρία, το ελληνικό εστιατόριο “Evi Evane”.
Έχει γράψει ακόμη τέσσερα βιβλία μαγειρικής: “Δημιουργώντας με φρούτα”, “Αλμυρές και γλυκές τάρτες”, “Αλμυρά και γλυκά κέικ και συνοδευτικές σαλάτες”, καθώς και το εκπαιδευτικό “Το βιβλίο μαγειρικής της σχολής Chef d’ Oeuvre”, που απέσπασε το πρώτο βραβείο στο διεθνή διαγωνισμό Gourmand (World Cookbooks Awards) ως το καλύτερο ελληνικό επαγγελματικό βιβλίο μαγειρικής. Είναι παντρεμένη με τον Κώστα Γρηγοριάδη και έχουν δύο γιους, τον Γιώργο και τον Στέλιο.Σεφ. Γεννήθηκε στην Κυρτώνη Φθιώτιδας, ζει μεταξύ Παρισιού και Αθήνας.
Έχει καταρρίψει πολλούς μύθους για την ελληνική κουζίνα στο εξωτερικό. Είμαι γέννημα θρέμμα αγροτικής οικογένειας της ελληνικής επαρχίας – οι γονείς μου ήταν καπνοκαλλιεργητές. Αυτό είναι το μεγάλο μου καμάρι και σίγουρα είναι και το μεγάλο μου όπλο, γιατί με βοήθησε πάρα πολύ να δημιουργήσω μια προσωπική σχέση με τα προϊόντα.
Από πιτσιρίκα είχα μάθει να διακρίνω την καλή πρώτη ύλη, ήξερα ποιο είναι το κολοκυθάκι που έπρεπε να κόψω, ή ποια ντομάτα, όταν μου έδινε η μάνα μου ένα καλαθάκι και μου έλεγε «πήγαινε στο μποστάνι να κόψεις λαχανικά». Την κουβαλάω αυτή την προίκα από 8 χρονών κι από την άλλη έχω και την προίκα της αγροτικής οικογένειας, όπου υπάρχει ένας τέλειος καταμερισμός εργασίας, όπου όλοι δουλεύουν και όλοι συνεισφέρουν.
Από πολύ μικρή ήξερα ότι έπρεπε να είμαστε χρήσιμοι, άρα έπρεπε με τον τρόπο μου να συνεισφέρω. Κι επειδή απεχθανόμουν την καπνοκαλλιέργεια, το να πηγαίνουμε ντυμένοι με ένα σωρό ρούχα στις 4 το πρωί στην Κωπαΐδα, γιατί είναι κάμπος και έχει φοβερή υγρασία, έπρεπε να επινοήσω έναν τρόπο για να συνεισφέρω, γλιτώνοντας τα καπνά. Ήμουν ονειροπόλα, γεννήθηκα ονειροπόλα, από 4 χρονών ζούσα μια παράλληλη ζωή κάπου αλλού, που το είχα στο μυαλό μου.
Τα καπνά με έβγαζαν από τη νόρμα μου, δεν με άφηναν να ονειρευτώ, έτσι πρότεινα, επειδή ήμουν πάρα πολύ πονηρή, να μείνω σπίτι να μαγειρεύω. Και ήταν εκπληκτικό, γιατί στα 12 είχα την απόλαυση να μένω στο σπίτι, μαγειρεύοντας και φτιάχνοντας γλυκά, έχοντας καθημερινή συνεισφορά στην εργασία της οικογένειας. Και το έκανα σχεδόν τέλεια.
• Όταν ήμουν στην ηλικία που έπρεπε να αποφασίσω τι θα κάνω στη ζωή μου, η επαγγελματική μαγειρική ήταν «ένα πράγμα το οποίο έκαναν κάποιοι ευτραφείς κύριοι», δεν είχε λάμψη, ούτε την είχα σκεφτεί ποτέ ως επιλογή. Ήμουν καλή μαθήτρια, δεν υπήρχε περίπτωση να μη σπουδάσω, να μην πάω στο πανεπιστήμιο. Σπούδασα Οικονομικά στη Θεσσαλονίκη και Μάρκετινγκ. Μετά φεύγω και πάω να κάνω μεταπτυχιακά στο Παρίσι. Υπήρχε μια σχέση με το Παρίσι, γιατί ο αδερφός του πατέρα μου ήταν εκεί και είχε κάνει μια πολύ μεγάλη εταιρεία με ρούχα. Είναι ένας πολύ ταλαντούχος, πανέξυπνος άνθρωπος που ξεκίνησε πραγματικά από το μηδέν και έκανε θαύματα.
Δεν έχω να αποδείξω τίποτα και σε κανέναν. Αυτή η πιτσιρικαρία, όμως, που έχει βγει και κάνει πολύ ωραία πράγματα, γιατί έχουμε πολύ δυνατούς νέους σεφ, έχει ανάγκη το «γουάου!».
• Κάνω, λοιπόν, μεταπτυχιακά στο Μάρκετινγκ, παίρνω το Μάστερ και μετά πήγα στην ISEG Institut Supérieur Européen de Gestion, που είναι από τα πολύ δυνατά σχολεία – θυμάμαι μας έκανε Επικοινωνία ο Σεγκελά. Πήρα δύο μεταπτυχιακά, αλλά από τη στιγμή που πάτησα το πόδι μου στο Παρίσι αισθάνθηκα σαν να είχα ανοίξει ένα μεγάλο παράθυρο και να είδα τον κόσμο. Το Παρίσι είναι σταθμός στη ζωή μου. Αν δεν είχα πάει εκεί στην τρυφερή ηλικία των 22 ετών, ίσως να μην είχα βρει ποτέ τη ρότα μου στη γαστρονομία.
Έκανα διάφορες ψιλοδουλειές, αριστερά-δεξιά, δούλεψα και στον θείο –να ‘ναι καλά, γιατί με βοήθησε–, κι έπαιρνα κάποια χρήματα για να τα βγάλω πέρα, γιατί οι γονείς μου με είχαν βοηθήσει στον πρώτο κύκλο σπουδών μου και δεν άντεχαν άλλο οικονομικά. Όλα μου τα χρήματα τα έτρωγα σε εστιατόρια. Ξαφνικά, ζω μόνο γι’ αυτό. Ανακαλύπτω τις κουζίνες του κόσμου, κάτι που αγνοούσα.
Στη Θεσσαλονίκη, όπου ήμουν φοιτήτρια, η σχέση με το φαγητό ήταν αυτή της θρυλικής ταβέρνας και τα δέκα βήματα στην άμμο – εκεί που τρώγαμε, εκεί χορεύαμε. Είχαμε μια σχέση περίεργη με το φαγητό. Πάντα μαγείρευα και μάζευα τα φιλαράκια μου και τρώγαμε – τραχανά, που έστελνε η μάνα μου, και χυλοπίτες, αλλά έβαζα και μια μαγκιά μέσα, που μπορεί να ήταν απλώς ένα μπαχάρι. Ήταν ο τρόπος μου να επικοινωνήσω, να τους μαζέψω κοντά μου, να αισθανθώ ότι προσφέρω και ενίοτε να εντυπωσιάσω.
Ντίνα Νικολάου: η πρέσβειρα της ελληνικής κουζίνας στη Γαλλία αφηγείται τη ζωή της
Το πιο μεγάλο μου όφελος από την ασχολία μου με τη μαγειρική είναι ότι μπορώ συνέχεια να κοντράρομαι με τη δημιουργικότητά μου. Αυτό δεν σταματάει ποτέ, γιατί ποτέ δεν θα τα ξέρεις όλα.
• Με το Παρίσι αλλάζουν όλα. Αφού μπουκώνομαι από εθνικές κουζίνες κι από γαλλική κουζίνα –δεν υπήρχε βιβλίο που να μην αγοράσω, διάβαζα με πάθος την ιστορία της–, ξαφνικά, αρχίζω να βλέπω. Ψάχνω να βρω ποια είναι η καλύτερη σχολή γαστρονομίας, αυτή στην οποία έρχονταν απ’ όλο τον κόσμο για να μάθουν γαλλική κουζίνα, η Cordon Blue, και σηκώνομαι και πάω. Ήταν ακόμα στα παλιά κτίρια, έμπαινες κι έτριζαν τα πατώματα. Οι μυρωδιές έρχονταν από τις κουζίνες κι εγώ χαμογελούσα κι ευχαριστιόμουν λες και μύριζα γαλλικά αρώματα, μια αύρα μαγική πλανιόταν, που με έκανε να πω «Παναγιά μου, αυτό είναι το σπίτι μου!»
Τα νέα, όμως, δεν ήταν καλά, γιατί ήταν πάρα πολύ ακριβή σχολή. Έπρεπε να βρω τρόπο να την πληρώσω, οπότε αρχίζει το ελληνικό μπλα-μπλα. Τους πείθω, από τα δύο χρόνια που ήταν συνολικά, να κάνω το ένα, με την προϋπόθεση να δώσω εξετάσεις. Οι εξετάσεις αφορούσαν την ιστορία της γαλλικής μαγειρικής και βασικές γνώσεις σε σος και ζύμες γαλλικές, σε τεχνικές όπως ήταν οι κοπές, τα οποία εγώ είχα μάθει από βιβλία. Δεν είχα ξανακάνει μαθήματα μαγειρικής. Ήταν όμως τόσο το πάθος και το θράσος του νέου ανθρώπου που αισθάνεται ότι του ανήκει αυτό που πάει να κάνει, και κατ’ επέκταση ο κόσμος όλος, που τους γοητεύω. Βρέθηκαν απέναντι από έναν άνθρωπο στον οποίο δεν μπορούσαν να αντισταθούν, όχι επειδή ήμουν τέλεια, αλλά επειδή ήθελα πάρα πολύ αυτό που πήγα να κάνω.
• Περίπου στα μισά του πρώτου έτους, όταν ήμασταν στα μαθήματα που είχαν να κάνουν με τις ζύμες, τολμώ και λέω «να σας δείξω τι κάνει η γιαγιά μου στην Ελλάδα; Πώς είναι το ζυμαράκι για μας και πώς φτιάχνονται οι πίτες;». Πηγαίνω σε ένα ξυλουργείο και μου κόβουν ένα στρογγυλό ξύλο, όσο μπορούσαν πιο λεπτό, και με αυτόν τον αυτοσχέδιο πλάστη ανοίγω τα λεπτά φύλλα που κάνουμε για τον μπακλαβά. Κι εκεί παθαίνουν σοκ.
Όταν τελείωσα, ένας καθηγητής μού είπε «την ώρα που άνοιγες το φύλλο, αισθανόμουν σαν να ακούω μουσική. Μας είχε συνεπάρει τόσο πολύ η εικόνα, που ήθελα να το μοιραστώ, να το ζήσουν κι άλλοι». Οπότε αρχίζω να κάνω ζύμες ελληνικές, μεσογειακές, σαν μάθημα σε όλα τα παιδιά στο δεύτερο έτος της σχολής. Έμεινα πολλά χρόνια εκεί, γιατί δούλευα πλέον, βοηθούσα τους καθηγητές.
Τώρα είμαι επίτιμο μέλος. Κάνω ελληνική μαγειρική και τους δείχνω τη γοητεία των ελληνικών προϊόντων. Εκεί η φέτα έχει βρει τη χαρά της, γιατί για κάποια ελληνικά προϊόντα είμαι πάρα πολύ περήφανη.
• Μετά πήγα για λίγο σε κάποια εστιατόρια και άρχισε η περιπέτεια με το Evi Evane. Η αδερφή μου ήταν επίσης στο Παρίσι, έκανε κι αυτή μεταπτυχιακά και είχε ήδη παντρευτεί με έναν Έλληνα του εξωτερικού, η οικογένεια του οποίου είχε πάντα ελληνικά εστιατόρια στο Quartier Latin. Είχε μόλις προηγηθεί η εποχή που τα ελληνικά εστιατόρια στο Quartier Latin έβγαζαν πολλά χρήματα, αλλά όλο αυτό που έκαναν ήταν τουριστικό – και το ήξεραν οι άνθρωποι. Έσπαγαν πιάτα, έμπαιναν μέσα Γαλλίδες και χόρευαν, ήταν το Greek καμάκι στην είσοδο, μια τουριστική εκδοχή του ελληνικού φαγητού και της ελληνικής διασκέδασης που είχε έρθει ο καιρός να αλλάξει.
Ντίνα Νικολάου: η πρέσβειρα της ελληνικής κουζίνας στη Γαλλία αφηγείται τη ζωή της
Τα τελευταία 16 χρόνια πηγαινοέρχομαι στην Ελλάδα, γιατί μπήκε στη ζωή μου η τηλεόραση. Δεν το επιδίωξα, αλλά μπήκε, και όταν μπήκε, την αγάπησα την τηλεόραση.
• Με την αδερφή μου τη Μαρία αποφασίσαμε ότι είχε έρθει η ώρα να δείξουμε στους Γάλλους το αληθινό πρόσωπο της ελληνικής κουζίνας. Και για μας η ελληνική κουζίνα δεν είναι μία. Η ελληνική κουζίνα είναι τοπική κουζίνα, άρα είναι η κουζίνα της Πελοποννήσου, της Ηπείρου, της Κρήτης, της Μακεδονίας, των νησιών, και έπρεπε αυτό να τους δώσουμε να το καταλάβουν. Το μενού έγινε έτσι, πιάτα από κάθε περιοχή, αρνάκι όπως στην Πελοπόννησο, καλτσουνάκια και παλικάρια όπως στην Κρήτη, όλα τα πιάτα ήταν από τόπους ελληνικούς. Και το ένα έφερε το άλλο.
Οι δυσκολίες ήταν ατέλειωτες. Πας πού; Να δείξεις τι; Φαγητό στη Γαλλία και στους Γάλλους, που είναι οι πιο δύσκολοι πελάτες του κόσμου; Αν υπάρχουν συστατικά επιτυχίας, αυτά είναι το πάθος, η εξυπνάδα, η αντίληψη, το ταλέντο, πάνω απ’ όλα όμως είναι δουλειά, δουλειά, δουλειά. Μετά έρχονται τα traiteurs, χώροι εστίασης στη Γαλλία όπου πουλούν έτοιμα φαγητά για το σπίτι και προϊόντα. Φέρνουμε τα πρώτα 120 ελληνικά προϊόντα από μικρούς παραγωγούς και πουλάμε το δικό μας φαγητό. Οπότε το ένα βοηθάει το άλλο.
Έρχονται να πάρουν τον ταραμά, για τον οποίο είμαστε διάσημοι, και τους λες «μα, δεν μπορεί, πρέπει να πάρετε αυτό το κριτσινάκι, αυτό το παξιμάδι από χαρούπι από την Κρήτη, για να τα δοκιμάσετε μαζί». Κι έτσι το ένα πουλάει το άλλο.
• Όταν ξεκινήσαμε το εστιατόριο, ο Γάλλος είχε την εικόνα του τουριστικού ελληνικού φαγητού, το σουβλάκι. Δεν είχε στο μυαλό του ότι υπήρχε ελληνική κουζίνα, ελληνική μαγειρική. Όσα ήξερε ήταν απλά πιάτα, ήταν λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου. Είχαν έρθει το καλοκαίρι στις ταβέρνες στην Ελλάδα κι όλο αυτό τούς δημιουργούσε μια νοσταλγία, αλλά δεν είχε δομή αυτό το πράγμα, ούτε παρελθόν.
Αρχίσαμε να κάνουμε αναφορές στα συμπόσια και στην αρχαία ελληνική κουζίνα και ήταν μαγικό, γιατί τους δείχναμε ότι πρώτα απ’ όλα σ’ εμάς η μαγειρική ήταν πολιτισμός. Και ήταν και κάτι παραπάνω, ήταν ψυχογράφημα. Ο μάγειρας στην αρχαία Ελλάδα ήταν και γιατρός – και αρνιόταν να μαγειρέψει για κάποιον που δεν γνώριζε. Έπρεπε να ξέρει για ποιον μαγειρεύει.
Ξεκίνησα μια σειρά από παρουσιάσεις της αρχαίας ελληνικής κουζίνας στην ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι και οι γυναίκες των υπόλοιπων πρέσβεων που τις παρακολούθησαν με κάλεσαν να κάνω το ίδιο σε όλες τις πρεσβείες. Μελέτησα πάρα πολύ, έπεσα με τα μούτρα στην αρχαία ελληνική κουζίνα, γιατί σαφώς όλα τα είπαν οι αρχαίοι Έλληνες, αλλά εμείς έπρεπε να τα κατανοήσουμε και πάνω απ’ όλα να το επικοινωνήσουμε με αξιοπρέπεια.
Να έχει γοητεία. Δεν είχα μεγάλη δυσκολία, γιατί οι Γάλλοι γοητεύονται με την αρχαία Ελλάδα, όπως και όλοι οι ξένοι. Και το «εκμεταλλεύτηκα» αυτό, το χρησιμοποίησα όμορφα, γιατί κι εγώ το είχα ανάγκη, ήταν ανάταση ψυχής. Έπρεπε να πατήσω σε έναν πολιτισμό και σε μια ιστορία πάνω στην οποία θα χτίσω. Είχα το σωστό ελληνικό προϊόν, την πρώτη ύλη, και γι’ αυτό είχε φροντίσει ο ήλιος και το μαγικό κλίμα της Ελλάδας, αλλά αυτό έπρεπε να το επικοινωνήσω.
• Και ήρθαν οι εκπομπές μαγειρικής που έκανα στα γαλλικά κανάλια, ήρθαν όλα τα καλέσματα, γιατί ξαφνικά η Ελλάδα υπήρχε στα γαστρονομικά φεστιβάλ όλου του κόσμου. Και καλούσαν εμένα. Στην ουσία, δεν καλούσαν εμένα, καλούσαν την Ελλάδα, με φώναζαν «Dina, la Grecque», δεν ήξεραν καν όλο το όνομά μου.
Μόνο το Dina. Ήμουν η Ελληνίδα η Ντίνα που κουβαλούσα όλο αυτό που κουβαλάμε στα μέρη μας: τη χαρά μου, την ενέργεια, πολλές φορές είχα προϊόντα και τους έδινα, όλο αυτό που ήταν για μένα η Ελλάδα – και που ήμουν εγώ. Αυτή ήταν η πιο μεγάλη μου επιτυχία.
Τώρα πια έχω πιο προσωπικές σχέσεις με τον Alain Ducasse και του μιλάω για τη γαστρονομική παράδοση της Κέρκυρας, που λατρεύει –έχει σπίτι εκεί–, μάλιστα του έχω χαρίσει ένα κομπολόι, που είναι το φετίχ του. Πέρυσι την άνοιξη με κάλεσε στο Μονακό να κάνω την καλοκαιρινή έναρξη του μεσογειακού εστιατορίου που έχει εκεί. Ήθελε να αρχίσει με την Ελλάδα και την Ντίνα Νικολάου, γιατί γι’ αυτόν είναι η Ελλάδα μαγειρικά. Είναι φίλος μου ο μοναδικός Guy Savoy, ο καλύτερος σεφ του κόσμου τα τελευταία 25 χρόνια, με 3 αστέρια Mισελέν. Έρχεται στο μπιστρό μας και τρώει και μπαίνοντας μου λέει «κάνε αυτά που ξέρεις, τα δικά σου». Αυτή είναι η επιτυχία μου. Αυτή είναι η επιτυχία της ελληνικής κουζίνας.
Ντίνα Νικολάου: η πρέσβειρα της ελληνικής κουζίνας στη Γαλλία αφηγείται τη ζωή της
Με την αδερφή μου τη Μαρία αποφασίσαμε ότι είχε έρθει η ώρα να δείξουμε στους Γάλλους το αληθινό πρόσωπο της ελληνικής κουζίνας.
• Έχουν αλλάξει πολλά τα τελευταία χρόνια σε σχέση με το ελληνικό φαγητό. Οι Γάλλοι δεν έχουν πλέον την εντύπωση ότι η ελληνική κουζίνα είναι κάτι απλοϊκό και κάτι φτωχό, σε σχέση με τη γαλλική. Δουλέψαμε πάρα πολύ γι’ αυτό, όχι μόνο εμείς, δούλεψε αρκετός κόσμος. Υπάρχουν, ευτυχώς, κι άλλοι στο Παρίσι που έκαναν δουλειά, με τους οποίους ανοίξαμε τον δρόμο.
Δεν ξέρω αν αυτόν τον δρόμο θα τον περπατήσουμε όπως θέλουμε, γιατί έχουμε πολλά όνειρα γι’ αυτό, αλλά σίγουρα τον ακολουθούν νέοι άνθρωποι που έχουν ελληνικά εστιατόρια, που κάνουν προσπάθειες. Είναι πολύ σημαντικό όμως να ανοίγεις δρόμους. Οι Γάλλοι ξέρουν πια ότι υπάρχει κουζίνα, ότι είναι κάτι δομημένο, ότι υπάρχουν άνθρωποι ταλαντούχοι που επενδύουν σε αυτό χρόνο, ενέργεια, κόπο. Μετράμε πλέον, και η γαστρονομική διπλωματία είναι πολύ μεγάλη υπόθεση, εγώ αυτό πολεμάω να κάνω.
Grèce – La Cuisine Authentique, εκδόσεις Hachette
• Οι κουζίνες που ταξιδεύουν αλλάζουν λίγο, κάνουν ένα βήμα προς τον τόπο όπου ταξιδεύουν κι άλλο ένα βήμα κάνει ο τόπος προς αυτή την κουζίνα. Είναι αμφίδρομο αυτό. Το τελευταίο μου βιβλίο είναι για την ελληνική παραδοσιακή κουζίνα, την αυθεντική, Grèce – La Cuisine Authentique, που βγήκε από τον εκδοτικό οίκο Hachette.
Η παραγωγή έγινε όλη στην Ελλάδα, έστειλαν συνεργείο, φωτογράφους, στυλίστες, και κάναμε στο Πήλιο τις φωτογραφίσεις για την κουζίνα του χειμώνα και στη Σύρο για του καλοκαιριού. Ήθελα να καταλάβουν ότι η αντίληψη που έχουν, ότι η ελληνική κουζίνα είναι καλοκαιρινή και της θάλασσας, είναι εσφαλμένη.
Έχω καταρρίψει αυτόν τον μύθο, τους έχω μιλήσει για την ελληνική κουζίνα τη χειμερινή και για το πόσο σημαντική είναι, έτσι βοηθάω και την προώθηση των προϊόντων. Γιατί πίσω απ’ όλα αυτά είναι και η οικονομία, είναι ο τουρισμός. Και η γαστρονομία είναι το όχημα για τον τουρισμό, για τις εξαγωγές και για τον πολιτισμό, είναι όλα αυτά μαζί.
Στο βιβλίο προσπάθησα να κάνω τα βασικά πιάτα, αλλά δεν ήμουν πολύ αυστηρή. Ο στόχος ήταν να παίρνουν ελληνικά προϊόντα, αλλά κι άμα δεν έχουν, να μπορούν να μαγειρέψουν και με γαλλικά προϊόντα. Θα ήθελα να καταλάβουν ότι η ελληνική κουζίνα είναι η μεσογειακή κουζίνα. Είναι η κορωνίδα της μεσογειακής κουζίνας. Έτσι θέλω να περάσει στον εγκέφαλό τους και μετά πάμε να κάνουμε εξαγωγές.
• Όσον αφορά τους Κρήτες, όλο το σύστημα έχει δουλέψει υπέρ τους, εν αγνοία τους. Γιατί βγήκαν οι διατροφολόγοι τη δεκαετία του ’90, που έκαναν τη διατροφική πυραμίδα, και μίλησαν για την κρητική διατροφή και το θαύμα της. Κι έγινε χαμός. Τώρα η Κρήτη και τα κρητικά προϊόντα είναι brand name. Έχω στο ράφι καλά μέλια από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, από την Ικαρία, την Κρήτη και αλλού, αλλά όταν μπει ο Γάλλος θα πάρει από την Κρήτη, γιατί το ξέρει, αυτό άκουσε.
Έχουμε ακόμα πολλή δουλειά μπροστά μας. Θαυμάζω τους Ιταλούς για τη δουλειά που έχουν κάνει, αλλά είχαν εθνικό στρατηγικό σχέδιο, εμείς κάνουμε ό,τι μπορεί ο καθένας μας. Και πάλι καλά, έχει γίνει πολύ μεγάλη πρόοδος. Για το Evi Evane κάνουμε σχεδόν 20 χρόνια εισαγωγές στη Γαλλία – και στην αρχή τούς ζητούσαμε δείγματα και μας τα χρέωναν. Για δυο-τρία χρόνια τα μέλια έρχονταν σπασμένα, ήταν ανίκανοι να κάνουν εξαγωγές. Έχουν αλλάξει πλέον τα πράγματα. Τα τελευταία δέκα χρόνια έχουν γίνει τεράστιες αλλαγές προς το καλύτερο.
Υπάρχει ένα όριο μέχρι το οποίο μπορείς να πειράξεις ένα πιάτο όταν θες να πεις ότι είναι παραδοσιακό. Μπορείς να πεις ότι έχεις εμπνευστεί από κάποιο παραδοσιακό πιάτο, είναι κάτι διαφορετικό αυτό, αλλά δεν μπορείς να πεις ότι κάνεις παραδοσιακή κουζίνα και να έχεις αλλάξει στο πιάτο όλη τη βασική δομή. Πρέπει να είσαι ξεκάθαρος.
• Υπάρχει υπερέκθεση του φαγητού, γιατί, όσο πιο πολύ ακούγεται κάτι, τόσο πιο πολύ ο κόσμος αισθάνεται ότι λάμπει. Και ό,τι λάμπει τραβάει πυγολαμπίδες – άλλοι πλησιάζουν και λάμπουν και άλλοι καίγονται. Γιατί το φως είτε σε καίει είτε σε δείχνει πιο φωτεινό. Σίγουρα αυτό που λείπει είναι η εκπαίδευση, η παιδεία. Πολλοί άνθρωποι που ασχολούνται με τη μαγειρική, ακόμη και τα νέα παιδιά, δυστυχώς, δεν την έχουν. Αυτό που λείπει, κι εμένα με πονάει πολύ, είναι η ηθική και η δεοντολογία του επαγγέλματος.
• Η ινσταγκραμική προσέγγιση του φαγητού δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό, γιατί η εικόνα είναι χίλιες λέξεις. Όταν υπάρχουν, όμως, λέξεις πίσω από την εικόνα. Γιατί εδώ έχουμε εικόνα χωρίς λέξεις. Είναι όπως με τη μοριακή κουζίνα, που ξεφούσκωσε. Αυτό που μένει τελικά είναι η γεύση και η παιδεία.
Η προσπάθεια να εντυπωσιάσεις πάει με το νεαρό της ηλικίας και δεν θέλω να βγάλω την ουρά μου απ’ έξω, κι εγώ μικρότερη ήθελα όποιος έβλεπε το πιάτο μου να ενθουσιάζεται. Τώρα θέλω να φάει την πρώτη μπουκιά και να του δημιουργήσω συναίσθημα. Να πει «αχ, μανούλα μου!». Από το φαΐ μου θέλω πλέον ασφάλεια συναισθηματική, γιατί έτσι είμαι τώρα. Δεν έχω να αποδείξω τίποτα και σε κανέναν. Αυτή η πιτσιρικαρία, όμως, που έχει βγει και κάνει πολύ ωραία πράγματα, γιατί έχουμε πολύ δυνατούς νέους σεφ, έχει ανάγκη το «γουάου!».
• Στα sites και στα μπλογκ γίνεται χαμός, κι η κουτσή Μαρία ασχολείται με τη μαγειρική. Έχει και Instagram και βάζει όλη μέρα πιάτα, είναι τραγικό. Ασχολούνται με τοπικές κουζίνες και δεν έχουν ιδέα, χωρίς μνήμες και παιδεία. Μπορεί να ήταν δύσκολη η αγροτική ζωή, αλλά ήμασταν ευτυχισμένα παιδιά. Είχαμε σχέση με τις εποχές και το κάθε φαγητό σήμαινε κάτι. Έβλεπα να μαζεύουν το γάλα για να κάνουν τραχανά, στο δημοτικό πήγαινα, και σκεφτόμουν «οχ, αρχίζουν τα σχολεία».
Έβλεπα να μαζεύονται οι γυναίκες τα Χριστούγεννα για να ανοίξουν φύλλο για τον μπακλαβά, με αμύγδαλα και καρύδια (εμείς έχουμε πολλά καρύδια στην Κυρτώνη), και καίγανε το ελαιόλαδο και το έριχναν από πάνω και το τελευταίο φύλλο γινόταν σγουρό σαν μπαλαρίνα. Το λέω και μου ‘ρχεται να κλάψω, γιατί έχω στη μύτη μου τη μυρωδιά από το ελαιόλαδο πάνω στο καρύδι. Η γεύση έχει μνήμη.
Αν δεν την έχεις, πρέπει να αποκτήσεις γνώση, και για να αποκτήσεις γνώση πρέπει να είσαι ένας σεμνός, έξυπνος άνθρωπος. Είναι πολλοί οι άνθρωποι που δεν έχουν όρια, έκαναν έναν καλό κεφτέ και νομίζουν ότι μπορούν να κατακτήσουν τη μαγειρική.
Ντίνα Νικολάου: η πρέσβειρα της ελληνικής κουζίνας στη Γαλλία αφηγείται τη ζωή της
Όταν ξεκινήσαμε το εστιατόριο, ο Γάλλος είχε την εικόνα του τουριστικού ελληνικού φαγητού, το σουβλάκι. Δεν είχε στο μυαλό του ότι υπήρχε ελληνική κουζίνα, ελληνική μαγειρική.
• Κάθε πιάτο έχει τον μύθο του. Ή προσωπικό, που αφορά τη σχέση που έχεις εσύ με το συγκεκριμένο φαγητό, ή έναν μύθο που έχει να κάνει με την πρώτη ύλη, με την τοπική κουζίνα, και με το τι κενά έρχεται να καλύψει το συγκεκριμένο φαγητό σε κάποιες περιόδους της Ιστορίας. Δες τις πίτες στην Ήπειρο. Γιατί διαδόθηκαν τόσο; Επειδή οι άνθρωποι ήταν κτηνοτρόφοι και έπρεπε να φύγουν και να πάρουν μαζί τους κάτι να τραφούν για δυο-τρεις μέρες. Η πίτα τούς κρατούσε, δεν πεινούσαν, και μπορούσε και να διατηρηθεί χωρίς να χαλάσει. Όλα έχουν μια ιστορία πίσω τους κι αυτό είναι πολύ ωραίο. Αυτό στη Γαλλία το λειτούργησα πάρα πολύ, τον μύθο πίσω από το φαγητό.
• Υπάρχει ένα όριο μέχρι το οποίο μπορείς να πειράξεις ένα πιάτο όταν θες να πεις ότι είναι παραδοσιακό. Μπορείς να πεις ότι έχεις εμπνευστεί από κάποιο παραδοσιακό πιάτο, είναι κάτι διαφορετικό αυτό, αλλά δεν μπορείς να πεις ότι κάνεις παραδοσιακή κουζίνα και να έχεις αλλάξει στο πιάτο όλη τη βασική δομή.
Πρέπει να είσαι ξεκάθαρος. Η κουζίνα θέλει αλήθεια, τίποτα δεν πρέπει να είναι μπερδεμένο, όπως δεν πρέπει να είναι μπερδεμένες ούτε οι γεύσεις. Θέλεις υφές διαφορετικές, γιατί η μονοτονία δεν μας αρέσει, αλλά από μόνη της η γεύση δεν λέει τίποτα. Αν σου κλείσω τα μάτια, τα αυτιά, τη μύτη, πώς θα γευτείς; Η γεύση έχει την ανάγκη όλων των αισθήσεων για να λειτουργήσει.
Και, από την άλλη, χρειάζεται να υπάρχει αλήθεια γύρω από αυτό, πρέπει να ξέρεις. Μπορεί να θες πολυπλοκότητα στο πιάτο, να έχεις όγκους, να έχεις επίπεδα, γιατί σε κάθε πιάτο λειτουργούν όλες οι τέχνες, η αρχιτεκτονική, η γραφιστική, η ζωγραφική, η γλυπτική. Οι σεφ είμαστε και λίγο καλλιτέχνες. Γι’ αυτό στη μαγειρική πρέπει να βρούμε έξυπνους ανθρώπους, γιατί είναι κάτι πολύπλοκο.
Στις σχολές όπου διδάσκω έρχονται και με βρίσκουν γονείς και μου λένε «κυρία Νικολάου, δεν τα παίρνει τα γράμματα, να τον σπρώξουμε στη μαγειρική». Και τους λέω «μην τον σπρώξετε στη μαγειρική, γιατί στη μαγειρική δεν πρέπει μόνο να παίρνει τα γράμματα, αλλά και να έχει επαφή με τις τέχνες, να είναι και άνθρωπος που του αρέσει η καινοτομία, να είναι πολίτης του κόσμου, να μιλάει γλώσσες, να θέλει να ταξιδεύει, να θέλει να δοκιμάζει, να μην είναι ρατσιστής, να ‘χει ελεύθερο πνεύμα, έξυπνο. Είναι πάρα πολλά. Δεν θέλω έναν άνθρωπο που δεν παίρνει τα γράμματα».
• Έχω κυκλοφορήσει 12 βιβλία στην Ελλάδα και τρία στη Γαλλία. Το πιο πρόσφατο είναι τα Νηστίσιμα της Ντίνας (εκδόσεις Μίνωας) κι αυτό που είναι πάντα επίκαιρο και το αγαπώ πολύ είναι το Μόνος στην κουζίνα, όλα τα έσοδα του οποίου πάνε στην «Ελπίδα», για τα παιδιά που έχουν καρκίνο. Είναι ένας τυφλοσούρτης για νέα παιδιά που γίνονται φοιτητές ή μένουν μόνοι τους και ξαφνικά πρέπει να επιβιώσουν με τη δική τους μαγειρική. Έχει συμβουλές από το πώς θα ψωνίσεις στον χασάπη μέχρι το πώς θα πας στη λαϊκή και δεν θα σε περάσουν για βλάκα ή πώς θα βράσεις και θα τηγανίσεις ένα αυγό.
• Η δική μου μαντλέν είναι ό,τι δημιουργώ με ζύμη. Έχεις μια αντιπαλότητα με αυτό που φτιάχνεις και μια συνέχεια και μια συνέπεια. Υπάρχει το υλικό και η συνταγή, αλλά εγώ αλλάζω τεχνική, εγώ κάνω κουμάντο. Είναι μια σχέση μαγική αυτή που έχω με τη ζύμη. Αισθάνομαι ότι δεν μου αντιστέκεται, γι’ αυτό την αγαπώ, της επιβάλλομαι όμορφα, γλυκά. Ό,τι αγγίζεις με το χέρι είσαι εσύ, είναι η ενέργειά σου.
• Τη γυναικεία φύση την έχουν μάθει, με το που έρχεται στον κόσμο, να αγκαλιάζει τη λέξη «φροντίδα». Φροντίζεις από μικρό κοριτσάκι και όσο μεγαλώνεις τόσο πιο πολύ φροντίζεις, την οικογένειά σου, τον άντρα σου, τη μαμά σου, τον μπαμπά σου. Αυτόματα η κοινωνία τη φροντίδα έρχεται να τη ρίξει στη γυναίκα. Και ίσως επειδή η ζύμη είναι φροντίδα, και επειδή έχουμε μια εικόνα με τα γυναικεία χέρια μέσα στη ζύμη, το ψωμί συνδέεται περισσότερο με τα χέρια της γυναίκας παρά με τα αντρικά.
Βέβαια, οι πιο μεγάλοι αρτοποιοί είναι άντρες, γιατί το ζύμωμα χρειάζεται φυσική δύναμη. Όμως, όσο πιο πολλοί άντρες υπάρχουν στον χώρο, τόσο πιο πολύ προωθούνται άντρες. Ακούω από τα κορίτσια τι γίνεται στις κουζίνες και έχω μαλώσει πολλούς άντρες συναδέλφους. «Έλεος, βγάλτε τα κορίτσια από την κρύα κουζίνα, γιατί τα αφήνετε να κόβουν μόνο σαλάτες; Γιατί παίρνετε δίπλα σας μόνο αγόρια;».
Υπάρχει μια σεξιστική στάση απέναντι στη γυναίκα. Πρέπει να πάψει να είναι δεύτερη στην κουζίνα. Είναι και η φύση της τέτοια που κάνει πολύ πιο δύσκολα τα πράγματα. Είναι λίγες οι γυναίκες που μπορούν να αναρριχηθούν και να φτάσουν ψηλά. Τα πέντε χρόνια που κάποια γίνεται μαμά είναι τα πιο παραγωγικά χρόνια και μια γυναίκα μπορεί να την αφήσουν πίσω, ενώ αυτό δεν επηρεάζει έναν άντρα.
Κακά τα ψέματα, πιο πολύ την έγνοια των παιδιών την έχει η γυναίκα παρά ο άντρας. Δεν είναι συμβατό το επάγγελμα του σεφ με τη μητρότητα. Είναι δύσκολο επάγγελμα, ενδεχομένως δεν έχουν τη φυσική αντοχή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι ικανές να το κάνουν. Με τα τεχνικά μέσα που έχουμε πλέον στην κουζίνα, δεν χρειάζεται τόση φυσική αντοχή όση παλιότερα. Είναι όλα υπέρ μας.
Και πρέπει να ακούγεται η γυναικεία φωνή στην κουζίνα, για πάρα πολλούς λόγους. Είναι λάθος αυτό που κάνουν τα μέσα επικοινωνίας, που αγαπούν πιο πολύ τους άντρες στη μαγειρική.
• Τα τελευταία 16 χρόνια πηγαινοέρχομαι στην Ελλάδα, γιατί μπήκε στη ζωή μου η τηλεόραση. Δεν το επιδίωξα, αλλά μπήκε, και όταν μπήκε, την αγάπησα την τηλεόραση. Θεωρώ ότι είναι ένα μαγικό μέσο. Η κάθε εκπομπή έχει το κοινό της, η τηλεόραση είναι λαϊκό μέσο, κι εγώ αυτό που βγάζω είναι η προσωπικότητά μου, είναι το Παρίσι, είναι η επαρχία, είναι η Ντίνα, είναι το θάρρος, είναι η ευγένεια, είναι οι αγάπες μου.
Είμαι εκ γενετής ευγενής, γιατί γεννήθηκα από ευγενείς ανθρώπους. Ως λαϊκό μέσο η τηλεόραση πρέπει να δίνει την ευκαιρία στους ανθρώπους να επιλέξουν τι θα εισπράξουν από αυτό που βλέπουν. Καθένας κάνει τηλεόραση σύμφωνα με την προσωπικότητά του – και με το πόσο υπεύθυνος αισθάνεται απέναντι στην κοινωνία.
• Το πιο μεγάλο μου όφελος από την ασχολία μου με τη μαγειρική είναι ότι μπορώ συνέχεια να κοντράρομαι με τη δημιουργικότητά μου. Αυτό δεν σταματάει ποτέ, γιατί ποτέ δεν θα τα ξέρεις όλα. Κάθε χρόνο αισθάνομαι και πιο φτωχή σε αυτά που ξέρω. Θα ήθελα να μπορούσα να μηδενίσω τον χρόνο και να γίνω πάλι 20 χρονών, με τις γνώσεις που έχω τώρα, για να έχω μπροστά μου τον χρόνο να μάθω όλα αυτά που δεν θα προλάβω. Με βοηθάει αυτό να μένω νέα.
Στο περιοδικό People μίλησε η γνωστή chef, Ντίνα Νικολάου. Επαγγελματίας, σύζυγος και μητέρα η ίδια εξομολογήθηκε τις προσπάθειές της να ξεπεράσει τις κρίσεις πανικού που αρκετές φορές την οδηγούσαν στο νοσοκομείο.
«Παλαιότερα, όταν τελείωνα τη δουλειά, με κυρίευε το άγχος, τα παιδιά ήταν μικρά, ήθελα να προλαβαίνω τα πάντα, αναρωτιόμουν αν είμαι καλή μητέρα, αν κάνω λάθος επιλογές. Πάθαινα κρίσεις πανικού. Ο σύζυγός μου με έχει πάει αρκετές φορές στο νοσοκομείο επειδή δεν μπορούσα να αναπνεύσω» αποκαλύπτει.
Η Ντίνα Νικολάου πάσχει από ένα αυτοάνοσο νόσημα, έχει μια μορφή ψωρίασης, στους αγκώνες και στο τριχωτό της κεφαλής, άραγε οι κρίσεις πανικού προέρχονταν από το πρόβλημα της υγείας της; «Όχι, η ψωρίαση εκδηλώθηκε πρώτη φορά όταν ήμουν 18 ετών και ήταν κάτι για το οποίο ένιωθα πολύ άσχημα.
Όταν είσαι σε τόσο μικρή ηλικία και σου συμβαίνει κάτι που αφορά την εξωτερική σου εμφάνιση, είναι δύσκολο να το διαχειριστείς. Για πολλά χρόνια το έκρυβα από όλους, φορούσα μακριά μανίκια ακόμα και το καλοκαίρι.
Δεν είχα διάθεση να εξηγήσω σε κανέναν τι μου συμβαίνει. Μέχρι που κατάλαβα πόσο εξαρτημένη ήμουν από το πρόβλημά μου και δούλεψα πολύ με τον εαυτό μου. Συνειδητοποίησα ότι το βασικό μου πρόβλημα ήταν το “μέσα μου” και όχι η εξωτερική μου εμφάνιση. Ήθελε όμως δουλειά για να τα καταφέρω, να το αποδεχτώ και να το πω» αναφέρει μεταξύ άλλων η Ντίνα Νικολάου στο περιοδικό People.
Ντίνα Νικολάου: «Σκέφτομαι ότι αν δεν ήμουν 25 χρονών, αυτός θα με είχε τσακίσει»
“Εκεί συνάντησα τον σεφ του ξενοδοχείου ο οποίος ήταν φανερά ενοχλημένος που δεν θα μαγείρευε εκείνος για τον πελάτη και μάλιστα τη θέση του πήρε μια γυναίκα και μου είπε «Το κραγιονάκι σας το πήρατε μαζί;»… Του απάντησα «Γιατί θέλεις να το μοιραστούμε;” δήλωσε η Ντίνα Νικολάου.
Η Ντίνα Νικολάου παραχώρησε συνέντευξη στο Λοιπόν και στην Μαρία Σοφιανού κι αναφέρθηκε στις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει στον επαγγελματικό της χώρο και τα υποτιμητικά σχόλια που δέχθηκε από συνάδελφό της.
Πόσο δύσκολο είναι για μια γυναίκα να επιβιώσει και να πετύχει σε αυτόν τον χώρο;
Η αλήθεια είναι ότι ο χώρος μας είναι ανδροκρατούμενος. Φαντάσου ότι εγώ ήμουν με την κοιλιά στο στόμα και ήμουν στο εστιατόριο. Όταν έκανα τα αγόρια μου, είχα να κάνω πάρα πολλά πράγματα. Προσπαθούσα να τα συνδυάσω όλα, αλλά δεν τα κατάφερνα πάντα. Πόσες φορές δεν ήμουν μαζί τους τα βράδια… Πόσες φορές δεν έκανα μαζί τους γιορτές… Δηλαδή αυτό το επάγγελμα δεν είναι συμβατό με την μητρότητα.
Δεν ήταν εύκολο. Γι’ αυτό οι γυναίκες μένουμε πίσω, όχι γιατί δεν έχουμε το τσαγανό, τη δυνατότητα ή την ευφυΐα να είμαστε οι πρώτες στον τομέα μας. Ωστόσο, εμένα με βοήθησε το ότι εγώ είχα τον δικό μου χώρο.
Έχετε δεχτεί υποτιμητικά σχόλια από συναδέλφους σας;
Βέβαια. Για παράδειγμα το καλοκαίρι που είχα πάει στη Μασσαλία καλεσμένη από κάποιον πελάτη μου, για να μαγειρεύω στις διακοπές του μόνο για εκείνον και την οικογένειά του, έπρεπε να περάσω από την κεντρική κουζίνα του ξενοδοχείου στο οποίο διέμενε. Εκεί συνάντησα τον σεφ του ξενοδοχείου ο οποίος ήταν φανερά ενοχλημένος που δεν θα μαγείρευε εκείνος για τον πελάτη και μάλιστα τη θέση του πήρε μια γυναίκα και μου είπε «Το κραγιονάκι σας το πήρατε μαζί;»… Του απάντησα «Γιατί θέλεις να το μοιραστούμε;» (γελάει). Σκέφτομαι όπως πως αν δεν ήμουν αυτή που είμαι ή ήμουν 25 χρονών, αυτός θα με είχε τσακίσει.
Πρέπει να σταματήσει αυτό το πράγμα. Η κουζίνα δεν είναι ένας χώρος για να βγάζει ο καθένας τα κόμπλεξ του.
Πιστεύετε ότι στην Ελλάδα έχει αναγνωριστεί η αξία σας ως σεφ; Έχετε ακούσει τα ευχαριστώ αυτών που έχετε βοηθήσει;
Όσο καιρό είμαι δίπλα τους, τους βοηθάω και έχουν την ανάγκη μου, τα ευχαριστώ πέφτουν βροχή. Μόλις απογαλακτίζονται, αλλάζουν τα πράγματα. Είναι η ανθρώπινη φύση αυτή, τους καταλαβαίνω. Πρέπει να είσαι πολύ σπουδαίος για να γυρίσεις και να πεις ότι εγώ τα έμαθα όλα από την Ντίνα. Όσο για την αναγνώριση της αξίας μου, αισθάνομαι τρισευτυχισμένη και τυχερή, γιατί εισπράττω μεγάλη αγάπη από τον κόσμο.
Γιώργος Λάνθιμος βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Γέννηση 23 Σεπτεμβρίου 1973 (50 ετών)
Αθήνα
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Σπουδές Σχολή Κινηματογράφου Τηλεόρασης Λυκούργου Σταυράκου[1] και Σχολή Μωραΐτη
Ιδιότητα σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων[2], θεατρικός σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός ταινιών, ηθοποιός[3] και σκηνοθέτης[4]
Σύζυγος Αριάν Λαμπέντ (από 2013)[5]
Κίνημα Αλλόκοτο κύμα[6][7][8]
Καλλιτεχνικά ρεύματα Αλλόκοτο κύμα[6][7][8]
Σημαντικά έργα Κυνόδοντας[9][10], Ο Αστακός[11][12], Ο θάνατος του ιερού ελαφιού, Η Ευνοούμενη, Poor Things και Βληχή
Βραβεύσεις βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου καλύτερου σεναρίου (2015)[13], βραβείο ευρωπαϊκού κινηματογράφου καλύτερης ταινίας (2019)[14], European Film Award for Best Comedy (2019)[14], Βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου καλύτερης σκηνοθεσίας (2019)[14] και Χρυσός Λέων (2023)[15]
Ο Γιώργος Λάνθιμος (Αθήνα, 23 Σεπτεμβρίου 1973) είναι Έλληνας σκηνοθέτης του θεάτρου και του κινηματογράφου.[16]
Είναι γιος του μπασκετμπολίστα της ομάδας του Παγκρατίου και παίκτη της Εθνικής Ελλάδος, Αντώνη Λάνθιμου. Ο σκηνοθέτης αρχικά ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του ως καλαθοσφαιριστής της ομάδας του Παγκρατίου, ενώ ξεκίνησε τις σπουδές του στη διοίκηση επιχειρήσεων τις οποίες εγκατέλειψε για τον κινηματογράφο.
Σπούδασε κινηματογραφική και τηλεοπτική σκηνοθεσία στη Σχολή Σταυράκου στην Αθήνα. Από το 1995 έχει σκηνοθετήσει ταινίες, θεατρικά έργα, videodance, βίντεο κλιπ και αρκετές τηλεοπτικές διαφημίσεις. Ήταν επίσης μέλος της δημιουργικής ομάδας που σχεδίασε την έναρξη και τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004.
Βραβεία και διακρίσεις
Το 2009, η ταινία του Κυνόδοντας κέρδισε το βραβείο Ένα Κάποιο Βλέμμα (Prix Un Certain Regard) στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών του 2009.[19][20] Στις 25 Ιανουαρίου του 2011 ανακοινώθηκε πως ο Κυνόδοντας είναι υποψήφιος για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας 2010.[21]
Στις 10 Σεπτεμβρίου του 2011 τιμήθηκε με το Βραβείο Osella Καλύτερου Σεναρίου στο Φεστιβάλ της Βενετίας για την ταινία Άλπεις.[22]
Το 2015 με το Βραβείο Κριτών του Φεστιβάλ Καννών για την ταινία Ο Αστακός και το 2018 με τον Αργυρό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας, για την ταινία Η Ευνοούμενη.
Η συγκεκριμένη ταινία, προτάθηκε επίσης από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου για 10 Όσκαρ ανάμεσα στα οποία αυτό της καλύτερης ταινίας, καλύτερης σκηνοθεσίας για τον Έλληνα σκηνοθέτη, καλύτερου σεναρίου και καλύτερου πρώτου και δεύτερου γυναικείου ρόλου. Κέρδισε το Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της Ολίβια Κόλμαν.[23]
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2023, κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας, για την ταινία Poor Things με πρωταγωνίστρια την Έμα Στόουν.
Στις 7 Ιανουαρίου του 2024 η ταινία του Γιώργου Λάνθιμου, «Poor Things» απέσπασε τη Χρυσή Σφαίρα για την καλύτερη κωμωδία ή μιούζικαλ της χρονιάς[24].
Όσκαρ
Έτος Ταινία Κατηγορία Διάκριση
2010 Κυνόδοντας Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία (Ελλάδα) Υποψηφιότητα
2017 Ο Αστακός Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο Υποψηφιότητα
2019 Η Ευνοούμενη Καλύτερη Ταινία Υποψηφιότητα
Καλύτερη Σκηνοθεσία Υποψηφιότητα
Φιλμογραφία
Κινηματογραφικές ταινίες
1995 Ο βιασμός της Χλόης (μικρού μήκους)
2001 Ο καλύτερός μου φίλος (σκηνοθεσία μαζί με τον Λάκη Λαζόπουλο)
2001 Uranisco Disco (μικρού μήκους)
2005 Κινέττα
2009 Κυνόδοντας
2011 Άλπεις
2015 Ο αστακός
2017 Ο θάνατος του ιερού ελαφιού
2018 Η ευνοούμενη
2019 Nimic (μικρού μήκους)
2022 Βληχή (μικρού μήκους)
2023 Poor Things
Θεατρικές παραστάσεις
2002 D.D.D του Δημήτρη Δημητριάδη, Θέατρο του Νότου (Αμόρε-Δοκιμές)
2004 Blaubart της Dea Loher, Θέατρο Πόρτα
2008 Natura morta in un fosso του Fausto Paravidino, Θέατρο του Νότου (Αμόρε)
2010 Πλατόνοφ του Αντόν Τσέχωφ, Εθνικό Θέατρο (Νέα Σκηνή “Νίκος Κούρκουλος”)
Βίντεο κλιπς
Έχει σκηνοθετήσει τα βίντεο κλιπ για τα εξής τραγούδια:
Στην Πίσω Τσέπη Του Blue Jean – Κατερίνα Κυρμιζή (1996)
Η Παραμυθένια – Κατερίνα Κυρμιζή (1997)
Ασημένιος Κύκλος – Νίκος Γρηγοριάδης (1997)
Στα Ξαφνικά – Xaxakes (1997)
Το Τραγούδι Στον Αέρα – Καλλιόπη Βέττα (1997)
Δέκα Εντολές – Δέσποινα Βανδή (1997)
Μάταια – Μαντώ (1997)
Θέλεις Ή Δεν θέλεις – Σάκης Ρουβάς (1998)[25]
Υπήρχες Πάντα – Σάκης Ρουβάς (1998)
Δεν Έχει Σίδερα Η Καρδιά Σου – Σάκης Ρουβάς (1998)[26]
Η Καρδιά Μου – Σάκης Ρουβάς (1998)
Woman In White – Αλέξια (1999)
Άντεξα – Σάκης Ρουβάς (2000)[27]
Baby Asteroid – Leon of Athens (2014)
Identikit – Radiohead (2016) (Video Vignette)
Promos
Έχει σκηνοθετήσει promos για τρεις παραστάσεις του Δημήτρη Παπαϊωάννου:
Δράκουλας (1997)
“Τραγούδι 99” – Ανθρώπινη Δίψα (1999)
For Ever (2001)
Διαφημίσεις
Έχει σκηνοθετήσει τις εξής διαφημίσεις για την Aegean Airlines[28]:
Έλληνες Στο Λονδίνο (2006)
Κρέας Ή Ψάρι (2006)
Παρίσι (2008)
Κάθε Επιβάτης Και Μία Ιστορία (2009)
Οι Ενοχλητικοί Διπλανοί (2011)
Προσωπική ζωή
Το 2013, ο Λάνθιμος νυμφεύτηκε μετά από πολύχρονη σχέση την Αριάν Λαμπέντ στο Λονδίνο, σε στενό κύκλο.
Σάββας Γκέντσογλου βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Ηλικία: 34 ετών, Καβάλα, Πρώην ποδοσφαιριστής
Ιδιότητα: Πρώην ποδοσφαιριστής
Κατάγεται από την Καβάλα. Έγινε γνωστός και αγαπήθηκε από το κοινό λόγω της ενασχόλησής του με το ποδόσφαιρο, παίζοντας σε ομάδες της Α’ Εθνικής. Το μότο της ζωής του είναι ένα: «Never give up». Με αυτήν τη φράση στο μυαλό θα «προσγειωθεί» στις δυσκολίες του Survivor, τις οποίες έχει στόχο να ξεπερνάει καθημερινά. Η αγάπη του για τη φύση θα τον βοηθήσει στην καθημερινότητά του στην παραλία ενώ η ηρεμία του ως άνθρωπος, θα λειτουργήσει ενωτικά στην ομάδα. Αυτό που θα του λείψει όσο τίποτα κατά την παραμονή του στο νησί, είναι ο γιος του. Έχει, όμως, την απόλυτη συγκατάθεσή του και αυτό του δίνει το μεγαλύτερο κίνητρο για να φτάσει μέχρι το τέλος.
Ο Γκέντσογλου με τη φανέλα της ΑΕΚ
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης 19 Σεπτεμβρίου 1990 (33 ετών)
Τόπος γέννησης Καβάλα, Ελλάδα
Ύψος 1,88 μ.
Θέση Μέσος
Πληροφορίες συλλόγου
Ομάδα Α.Ο. Καβάλα
Ομάδες νέων
2005–2006 ΑΕΚ
2023-2024 Α.Ο. Καβάλα
Εθνική ομάδα
Περίοδος Ομάδα Συμμ.† (Γκ.)†
2008–2009 Ελλάδα Κ-17 6 (1)
2009–2010 Ελλάδα Κ-19 13 (1)
2010–2012 Ελλάδα Κ-21 8 (0)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα και έχουν ανανεωθεί έως 20 Αυγούστου 2020.
† Συμμετοχές (Γκολ).
Ο Σάββας Γκέντσογλου (Καβάλα, 19 Σεπτεμβρίου 1990) είναι Έλληνας επαγγελματίας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τον Α.Ο. Καβάλας
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ξεκίνησε από τις ακαδημίες της ΑΕΚ και το 2007 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα, με την οποία όμως δεν είχε επίσημες συμμετοχές και δόθηκε δανεικός στην Παναχαϊκή[2] στη Γ΄ Εθνική, ενώ την περίοδο εκείνη είχε υπάρξει ενδιαφέρον από την ιταλική Μπρέσια.[2] Τον Ιανουάριο του 2008 παραχωρήθηκε δανεικός στη Νέα Ιωνία που αγωνιζόταν στο περιφερειακό πρωτάθλημα για να επιστρέψει στην ΑΕΚ το καλοκαίρι του 2008.
Τον Ιανουάριο του 2012 έλυσε τη συνεργασία του με την ΑΕΚ για να συνεχίσει την καριέρα του στην ιταλική Σαμπντόρια.[3] Στην ομάδα της Γένοβας ωστόσο πραγματοποίησε μόλις 5 συμμετοχές πρωταθλήματος καθώς στα δύο χρόνια παρουσίας του εκεί αγωνίστηκε κυρίως ως δανεικός σε Λιβόρνο και Σπέτσια.
Τον Αύγουστο του 2014 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον Εργοτέλη,[4] από τον οποίο αποχώρησε το επόμενο καλοκαίρι με προορισμό την Μπάρι.[5] Τη δεύτερή του χρονιά στον ιταλικό σύλλογο παραχωρήθηκε ως δανεικός στην κροατική Χάιντουκ Σπλιτ,[6] πραγματοποιώντας 24 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, με αποτέλεσμα με την ολοκλήρωση του δανεισμού του ο κροατικός σύλλογος να προχωρήσει στην απόκτηση των δικαιωμάτων του, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο συνεργασίας.[7]
Στις 12 Ιουνίου 2021 ανακοινώθηκε από τη Λαμία, έχοντας υπογράψει διετές συμβόλαιο.[8]
Τον Ιούλιο του 2023, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τον Α.Ο. Καβάλας στη Γ’ Εθνική.[1]
Διεθνής σταδιοδρομία
Είναι διεθνής με τις εθνικές Παίδων, Νέων, με την οποία είχε αγωνιστεί στα προκριματικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, αλλά δεν συμμετείχε στην τελική φάση της διοργάνωσης, καθώς και με την Ελπίδων.
Σάββας Γκέντσογλου βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα
Νίκος Γκάνος βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Ηλικία: 40 ετών
Ιδιότητα: Τραγουδιστής
Η μεγάλη επιτυχία «Last Summer» του 2010 έκανε τον Νίκο Γκάνο γνωστό στο μουσικό κοινό της Ελλάδας. Παρόλο που λατρεύει τη μουσική, σπούδασε Πληροφορική και Προγραμματισμό Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, αλλά και 3D Animation. Η σχέση του με τον αθλητισμό ξεκίνησε σε παιδική ηλικία από το ποδόσφαιρο ενώ τα τελευταία χρόνια κάνει καλλισθενική γυμναστική. Εκείνο που δεν ξέραμε για εκείνον είναι ότι έχει κάνει μαθήματα ζαχαροπλαστικής και δηλώνει «άρρωστος» με τα γλυκά. Ο ίδιος θεωρεί πως οι πολλές «τέχνες» που κατέχει θα τον βοηθήσουν τόσο στην κατασκευή της καλύβας, όσο και με το μαγείρεμα του φαγητού της ομάδας. Αυτό που θα τον δυσκολέψει, εκτός από τη συμβίωση, είναι το θέμα του φαγητού, αφού δεν τρώει ψάρια ή θαλασσινά!
Νίκος Γκάνος
Γέννηση 22 Ιουλίου 1983 (40 ετών)
Αθήνα
Χώρα πολιτογράφησης Ελληνική
Ιδιότητα τραγουδιστής
Όργανα φωνή
Είδος τέχνης ποπ μουσική
Ο Νίκος Γκάνος (22 Ιουλίου 1983), γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Nicko, είναι Έλληνας τραγουδιστής και πρώην μοντέλο.
Βιογραφία
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1983 στην Αθήνα αν και η καταγωγή του, είναι από την Καλαμάτα. Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα, καθώς σε ηλικία μόλις 14 ετών έχασε την αδερφή του από τροχαίο ενώ στα επόμενα 2 χρόνια έχασε τον αδερφό του αλλά και τον πατέρα του.[1] Πρωταγωνίστησε σε τηλεοπτική διαφήμιση γιαουρτιού.[2]
Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του στο χώρο του θεάματος όταν ήταν ακόμη στην εφηβεία, μέσω διαφημιστικών σποτ ενώ το 2004, σε ηλικία 21 ετών, συμμετείχε στην ελληνική εκδοχή του talent show Super Idol κερδίζοντας την 3η θέση.[3] Πριν ξεκινήσει τη δισκογραφική του πορεία, είχε ήδη συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως η Μαρινέλλα, ο Γιάννης Πάριος, ο Γιώργος Μαζωνάκης και η Καίτη Γαρμπή.[3] Το πρώτο ψηφιακό σινγκλ που κυκλοφόρησε από την Heaven είχε τον τίτλο “Έφυγα”. Τον Απρίλιο του 2010 κυκλοφόρησε το CD single «Μπροστά», με 5 τραγούδια που έγιναν επιτυχίες. Η καθολική αποδοχή ήρθε το καλοκαίρι της ίδιας χρόνιας, όταν κυκλοφόρησε το «Last Summer», το πρώτο αγγλόφωνο single που εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο επιτυχημένα τραγούδια της χρονιάς. Τις δύο επόμενες χρονιές ακολούθησαν οι αγγλόφωνες επιτυχίες του, «Break me» και «This love is Killing Me» και το «Say me name».
Το 2013 κυκλοφορεί το νέο του dance hit με τίτλο «I’m in Love». Επιπλέον συμμετείχε στο show Your Face Sounds Familiar.[4] Το 2014 κυκλοφόρησαν τα τραγούδια “Μόνος” , “Walking Alone” και “Χαμένη Ατλαντίδα” το οποίο είναι συνεργασία με τον dj και παραγωγό James Sky. Το 2015 κυκλοφόρησε το τραγούδι “Στα βαθιά” το οποίο το έχει γράψει η Βίκυ Γεροθόδωρου.[5] Το video clip γυρίστηκε στη Λευκάδα και σε αυτό πρωταγωνιστεί το μοντέλο Στεφανία Νεβίγκοβα. Από τον Οκτώβριο του 2015 έως τον Ιούλιο του 2016, βρισκόταν στο πάνελ της ψυχαγωγικής εκπομπής της Ναταλίας Γερμανού στο Epsilon, με τίτλο NaMaSte δίπλα στους Χριστίνα Μουστάκα, Έλενα Ασημακοπούλου και Παναγιώτης Ραφαηλίδης.[6]
Τον Οκτώβριο του 2016 έπαιξε στο θέατρο στο έργο της Σώτης Τριανταφύλλου “Μηχανικοί Καταρράκτες” σε σκηνοθεσία Σταμάτη Πατρώνη, μαζί με τους Μαρία Κοντοδήμα, Ορέστη Τρίκα, Ρομίνα Κατσικιάν, Γιάννη Μυλωνά, Σωτήρη Ταχτσόγλου και Δήμητρα Τάμπαση.
Τηλεόραση
Έτος Τηλεοπτικό πρόγραμμα Ρόλος Κανάλι Σημειώσεις
2012 Mad Video Music Awards Ο Ίδιος ΑΝΤ1 Ερμηνεία
2013 Your Face Sounds Familiar Ο Ίδιος ΑΝΤ1 Διαγωνιζόμενος
2015- 2016 NaMaSte Ο Ίδιος Epsilon Συμπαρουσιαστής
Δισκογραφία
Singles
Έτος Τίτλος τραγουδιού
2010 Έφυγα
2010 Κοίτα τι έκανες
2010 Μπροστά
2010 Πόσο ακόμα
2010 Σε θέλω πιο sexy
2010 Μείνε
2010 Last Summer
2011 Break Me
2011 This Love is Killing Me
2012 Say My Name
2012 I’m in Love
2013 Time After Time
2013 Νέα μέρα
2014 Μόνος
2014 Walking alone
2014 Χαμένη Ατλαντίδα
2015 Στα βαθιά
2016 Τι να λέμε
2017 Το Άλλο Μου Μισό
2018 Το Κρεβάτι
EPs
Έτος Τίτλος Περιεχόμενο
2010 Μπροστά 5 τραγούδια (“Κοίτα τι έκανες”,”Μπροστά”,”Πόσο ακόμα”,”Σε θέλω πιο sexy”,”Μείνε”)
2010 Last Summer 6 Remixes
Χρήστος Βολικάκης βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά
Ηλικία: 35 ετών
Ιδιότητα: Παγκόσμιος Πρωταθλητής Ποδηλασίας
Γεννήθηκε και ζει στον Βόλο. Άρχισε να ασχολείται με την ποδηλασία όταν ήταν 8 ετών και τίποτα δεν ήταν τυχαίο, καθώς πρόκειται για «οικογενειακή υπόθεση». Μεγαλώνοντας, πέρασε στο Παιδαγωγικό Τμήμα του Βόλου, αλλά δεν συνέχισε τις σπουδές του καθώς κέρδισε τον Παγκόσμιο Τίτλο στην ποδηλασία.
Κατέχει το αξίωμα του Υποπλοίαρχου στο Πολεμικό Ναυτικό. Ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία που πιστεύει πως θα αντιμετωπίσει; Η έλλειψη επικοινωνίας και επαφής με τον γιο του που είναι 18 μηνών, αλλά και τα ανίψια του. Έχει μάθει να μάχεται σκληρά, χάρη στην ποδηλασία, να αντέχει τις κακουχίες αλλά και τις σκληρές δίαιτες! Το μότο ζωής που θα τον ακολουθήσει και σε αυτό το ταξίδι είναι: «Δεν τα παρατάω ποτέ και δεν ξεχνάω ποιος είμαι».
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 25 Μαρτίου 1988
Βόλος
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Ύψος 170 cm
Βάρος 85 kg
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αθλητής της ποδηλασίας
Ο Χρήστος Βολικάκης είναι Έλληνας ποδηλάτης.
Γεννήθηκε στον Βόλο στις 25 Μαρτίου 1988. Έχει ύψος 1.71m και βάρος 79kg & είναι Υποπλοίαρχος στο Πολεμικό Ναυτικό.
Είναι ο πρώτος Έλληνας που κατάκτησε χρυσό μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.
Έχει κατακτήσει 5 μετάλλια σε Παγκόσμια πρωταθλήματα, 11 μετάλλια σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα και 23 μετάλλια σε Παγκόσμια κύπελλα.
Κέρδισε 2 χρυσά μετάλλια στους Ευρωπαϊκούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Μινσκ 2019, και η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή τον όρισε σημαιοφόρο στην τελετή λήξης των Αγώνων.
Είναι μέσα στην τριάδα παγκοσμίως στους αθλητές που έχουν φέρει μετάλλια σε παγκόσμιο επίπεδο τόσο στα αγωνίσματα ταχύτητας αλλά και στα αγωνίσματα αντοχής ένα μοναδικό φαινόμενο για την αθλητική ιστορία
Έχει στεφθεί Κυπελλούχος Κόσμου τα έτη 2011-2012[2] – 2018 – 2019 – 2020 ενώ το 2014-2015 και 2016-2017 ήταν στη δεύτερη θέση.[3]
Έχει δώσει το παρών 4 φορές σε Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο το 2008 στο Λονδίνο το 2012 στο Ρίο το 2016 και στο ΤΟΚΥΟ το 2021
Έχει κατακτήσει πάνω από 100 χρυσά μετάλλια σε Πανελλήνια Πρωταθλήματα, κατέχει 11 πανελλήνια ρεκόρ και βρίσκεται στην 1η θέση της παγκόσμιας κατάταξης στο scratch, στην 1η θέση στο αγώνισμα omnium και στην 3η θέση στον αγώνα βαθμών
Ήταν ο δεύτερος καλύτερος Έλληνας αθλητής για το 2019 στην Πανελλήνια ψηφοφορία του κοινού πίσω από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και μπροστά από τον Στέφανο Τσιτσιπά. Επιπλέον, ήταν 4ος στην Πανελλήνια ψηφοφορία του ΠΣΑΤ
Έχει επίσης βραβευτεί ως ανερχόμενο ταλέντο από τον ΠΣΑΤ (Ένωση Ελληνικού Αθλητικού Τύπου).
Διακρίσεις
2005: Κατάρριψη Εθνικού Ρεκόρ, Αγώνισμα: ΧΛΜ 25/06/05 επίδοση:1:06:339 Αθήνα
2005: 1ος Βαλκανιάδα Εφήβων Ελλάδα αγώνισμα: Ομαδικό Σπριντ
2005: 1ος Παγκόσμιο Πρωτάθλημα εφήβων Αυστρία, αγώνισμα: Κερίν
2005: 1ος στην γενική Παγκόσμια κατάταξη της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας στο αγώνισμα του Κερίν
2005: 2ος Πρωτάθλημα Ευρώπης εφήβων Ιταλία, αγώνισμα: Κερίν
2005: 5ος Παγκόσμιο Πρωτάθλημα εφήβων Αυστρία, αγώνισμα: Ομαδικό Σπριντ
2005: 5ος Πρωτάθλημα Ευρώπης εφήβων Ιταλία, αγώνισμα: Ομαδικό Σπριντ
2006: 3ος Παγκόσμιο Πρωτάθλημα εφήβων Βέλγιο, αγώνισμα: Ομαδικό Σπριντ
2006: 2ος Πρωτάθλημα Ευρώπης εφήβων Αθήνα, αγώνισμα: Ομαδικό Σπριντ
2006: 6ος Παγκόσμιο Πρωτάθλημα εφήβων Βέλγιο, αγώνισμα: Κερίν
2006: 6ος Πρωτάθλημα Ευρώπης εφήβων Αθήνα, αγώνισμα: Κερίν
2007: 4ος Πρωτάθλημα Ευρώπης Ανδρών, αγώνισμα: Ομαδικό Σπριντ
Χρήστος Βολικάκης βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά
”Ο πρώτος Έλληνας που κατέκτησε μεταξύ άλλων χρυσό μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, μίλησε για την πορεία του στο άθλημα και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, χαρακτηρίζοντας ως βασικό συστατικό τη νοοτροπία του «να μην τα παρατάω ποτέ. Όταν πια καταφέρνεις έναν στόχο μετά από μεγάλες δυσκολίες, η γεύση είναι πιο γλυκιά. Ο πατέρας μου πάντοτε όποτε πετύχαινα κάποιον στόχο μου έλεγε πάμε για τον επόμενο».”
Νάνσυ Ζαμπέτογλου ΥΨΟΣ ΗΛΙΚΙΑ: ”Ήμουν 25 χρονών και 1,50 ύψος” Σημέρα η ΗΛΙΚΙΑ της Νάνσυ Ζαμπέτογλου ειναι κοντά στα 50. Η Νάνσυ Ζαμπέτογλου μίλησε στον Γρηγόρη Αρναούτογλου για την γνωριμία της με τον σύζυγό της Νάσο Γαλακτερό και την αγωνία της για τον Παύλο στο «Survivor 2021»
«Στα 25 μου και 1,50 ύψος έγινα διευθύντρια του μεγαλύτερου εβδομαδιαίου περιοδικού στην Ελλάδα. Λέω για το ύψος γιατί έπαιζε ρόλο στη δεκαετία του ΄90. Η εικόνα έπαιζε ρόλο. Τότε κάπως έπρεπε να επιβληθώ στα πράγματα με εκδότη τον Κωστόπουλο. Πώς να ήμουν γλυκούλα; Αν ήμουν γλυκούλα, δεν θα μιλούσαμε, θα ήμουν κάπου πατημένη. Είναι θέμα επιβίωσης στον χώρο γιατί για μένα προτεραιότητα ήταν να γίνει η δουλειά» είπε η δημοσιογράφος.
Στη συνέχεια μπήκε στο εξομολογητήριο όπου απάντησε πως δεν υπάρχει κανένα πρόσωπο στον χώρο με το οποίο δεν θα ήθελε να συνεργαστεί. Είπε ότι οι πιο σέξι Έλληνες αυτή τη στιγμή είναι ο Γιάννης Κουκουράκης και ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος από τις Άγριες Μέλισσες.
Αποκάλυψε πως η μεγαλύτερη κατινιά σε σχέση είναι οι παρακολουθήσεις της, ενώ αρνητικά απάντησε στην ερώτηση αν έχει κάνει role play στο σεξ! Τέλος, ανέφερε πως αν έφευγε από το πλευρό του Θανάση Αναγνωστόπουλο θα μπορούσαν επάξια να καλύψουν τη θέση της η Μαρία Μπεκατώρου, Ράνια Θρασκιά αλλά και η Δανάη Μπάρκα.
Η στάση της κόρης της, Σοφίας, τώρα που ο Παύλος Γαλεκτερός είναι στο Survivor: “Η Σοφούλα κοιμήθηκε μερικές φορές στο πάτωμα και έφαγε και καρύδα για τη συμπαράσταση. Εκείνη κάνει προσευχή και εύχεται να γυρίσει πίσω ο αδερφός της, Παύλος. Εμείς της λέμε να μην το εύχεται γιατί ο Παύλος θέλει να μείνει εκεί. Αν μας πούνε να πάμε στον Άγιο Δομίνικο θα πάμε οικογενειακώς. Θέλω να δω πού πατάει το παιδί. Τον Παύλο τον γνώρισα όταν ήταν 11 ετών”.
Η γνωριμία και ο γάμος σε στενό κύκλο Ο Νάσος Γαλακτερός παντρεύτηκε την Νάνσυ Ζαμπέτογλου, μετά από 4 χρόνια σχέσης, το 2012 και μαζί απέκτησαν μια κόρη, τη Σοφία. Ο γάμος τους έγινε σε πολύ στενό κύκλο.
Για τη γνωριμία της με τον Νάσο Γαλακτερό: “Με τον Νάσο γνωριστήκαμε στο τηλέφωνο, όταν τον πήρα για μια συνέντευξη για το περιοδικό. Καταλάβαινα ότι κάτι γίνεται σε αυτό το τηλεφώνημα, γιατί ασυναίσθητα άρχισα να φτιάχνω τα μαλλιά. Για τον Νάσο και τον Παύλο δεν μπορώ να μιλάω, κλαίω, ειδικά για τον Παύλο αυτή την περίοδο”.
Η σύζυγος του Νάσου Γαλακτερού αποκάλυψε ότι γνώρισε τον Παύλο σε ηλικία 11 χρονών, λίγο μετά από τη γνωριμία της με τον πατέρα του. «Αν μας καλούσαν, θα πήγαινα αύριο στον Άγιο Δομίνικο. Για να δω που πατάει το παιδί, που κοιμάται», είπε η παρουσιάστρια στον Γρηγόρη Αρναούτογλου, διευκρινίζοντας ότι προτεραιότητα φυσικά έχει η μητέρα του Παύλου, Σόφη.
«Ένα μεγάλο κομμάτι της καριέρας μου το οφείλω στον Αλβέρτο του Μονακό» Η αποκάλυψη για το πώς ο Αλβέρτος του Μονακό τη βοήθησε στην αρχή της καριέρας της: «Ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της καριέρας μου το χρωστάω στον Αλβέρτο του Μονακό. Του χρωστάω πολλά.
Τότε τον έψαχναν όλοι και εγώ είχα μια πληροφορία ότι αυτός είναι στη Χαλκιδική. Πηγαίνω, λοιπόν, εκεί και βρίσκω μια κοπέλα που μου φάνηκε ότι είναι από την ομάδα του. Της εξήγησα ότι αν κατέβει για πέντε λεπτά να μου μιλήσει θα μου αλλάξει τη ζωή… Και του το είπε Γρηγόρη και κατέβηκε και μου άλλαξε τη ζωή. Μετά από αυτό όντως με φώναξαν στα περιοδικά του Κωστόπουλου και ήρθα στην Αθήνα».
Ο Σωτήρης Κοντιζάς είχε πει για την παιδική του ηλικία:”Γεννήθηκα στην Ελλάδα και φύγαμε αμέσως για την Ιαπωνία. Έμεινα δύο χρόνια εκεί όταν ήμουν πολύ μικρός και όλα τα υπόλοιπα πηγαινοερχόμασταν συχνά. Στην αρχή μέναμε εκεί όλο το καλοκαίρι. Όσο μεγαλώναμε μειωνόταν το χρονικό διάστημα. Τελευταία φορά πήγα το 2010. Είναι δύσκολο να βρω πια έναν μήνα ελεύθερο για να πάω λόγω δουλειάς.
Είχαμε κλείσει πού θα μείνουμε μόνο για τα δύο πρώτα βράδια και τις επόμενες δύο εβδομάδες σχεδιάζαμε το πρόγραμμα μέρα με τη μέρα. Όταν περνάς καλά με τον άλλο σε τέτοιες συνθήκες, καταλαβαίνεις πως κινείστε στο ίδιο μήκος κύματος”.
Κάποτε είχε δηλώσει για την κόρη του και για την καταπληκτική της ομοιότητα μαζί του: «Η κόρη μου, όταν γεννήθηκε, μου έμοιαζε περισσότερο. Τώρα είναι δύο ετών και, λένε, ότι είναι μοιρασμένη στα χαρακτηριστικά πενήντα-πενήντα. Τη φωνάζουμε Τάτα, που είναι η μπέμπα στα ιταλικά. Το όνομά της είναι Αριάννα-Τσιχίρο».
